Günlük Linux-sevenler.org

Serkan CALIS: Wordpress 2.6 güncellemesi ve karakter ‘encoding’ problemim

HeartsMagic — Çrş, 10 Eyl 2008 09:28:53 +0000

Wordpress 2.6.2 güncellemesi bir açık nedeniyle yayımlanınca yükselteyim dedim. Ancak bu sefer ufak! bir problem oldukça vaktimi aldı. Güncellemeyi yaparken dalgınlıkla wp-config.php dosyasını aynen geçirmişim. Hal böyle olunca ufak bir veri tabanı bağlantı sorunu yaşadım. Üzerine bir de parolamı unutunca evlere şenlik bir durum oldu. Parolayı bulmam çok uzun sürmedi ancak güncelleme bittikten sonra beni ufak bir sürpriz bekliyordu. Türkçe karakterlerimin yerinde yeller esiyordu. Aklıma ilk gelen mysql oldu. Acaba hangi arada bir soruna neden olmuşdum.

phpMyAdmin’le bayağı bir haşir neşir olup, içeride bin bir taklalar atmama rağmen sorunu aşamadım. Bir ara o kadar umutsuz duruma düştüm ki tabloları elle değiştirmeyi bile düşündüm :) Güzel bir çözüm bulamadıktan sonra en kötü çözümü bile kabul edebiliyor insanoğlu :) Elle o işin olur yolunu (ya da olmazını :) ) şöyle bir hesapladıktan sonra önce bir araştırma yapmaya karar verdim. Baktım benim istediğimi birileri betik yardımıyla yaptırmaya çalışmışlar. Fakat o kadar meşakkatli bir yol ki, yanına yaklaşmaya bile değmez. Bu kadar şeyi düşünen bendenizin aklına sorunun bir wordpress problemi olabileceği bir türlü gelmiyordu. Halbuki encoding utf-8, collation zımbırtısı da utf8_unicode olmasına rağmen.

Neden sonra o yönde bir araştırma yapınca benzer problem yaşayan birilerini şu başlıkta buldum. Değişikliği yapınca sorunum ortadan kalktı. Gerçi Alex King yaşadığı benzer bir problemin çözümünü şu yazısında anlatmış, fakat okumak bile istemedim. Benim çözümü öneren kişi zaten buradaki bir yorumdan yola çıkarak o tavsiyeyi vermiş. Altına Alex King “bu değişiklik veritabanındaki eski verileri etkilemez” dese de işe yarıyor vallahi :) Birisi de wp-config.php’de değişiklik yapmamalısın demiş ya, denize düşen yılana sarılır. Eğer ileride problem yaşarsam bakacağım başımın çaresine.

Bu problemden dolayı öğrendiklerim:

1. Parolalarını unutma :)

2. Suçluyu hemen belirlemeye kalkışma.

3. Google senin iyi bir dostun.

Serkan CALIS: Gerçek dostluk

HeartsMagic — Sal, 09 Eyl 2008 01:26:01 +0000

Şu başlıkta benim daha önce de yazmış olmama ve internette birçok yerde verilmesine rağmen es geçemedim bu konuyu. O zaman izlediğimde çok etkilenmişdim. Sağ olsun Çınar bana bu videonun daha uzun bir sürümünü gösterdiğinde ilgiyle izledim. Altta Whitney Houston’ın muhteşem I Will Always Love You yorumu ve Gerçek Dostluğa bir örnek:

Serkan CALIS: Speed Racer: Munis aile filmi

HeartsMagic — Paz, 07 Eyl 2008 09:04:40 +0000

Sinemada ve internet üzerinde tanıtım filmlerini izlediğimde pek bir meraklanmışdım ancak vizyona girdiğinde gitmek nasip olmamıştı Speed Racer‘a. Wachowski kardeşlerin son filmleri olan V for Vendetta‘dan sonra çektikleri bu sıra dışı film pek bir dikkatimi celp etmişdi. Zira hem görüntüleri hem de oyuncu kadrosu pek bir parlakdı. Bugün izledim, şöylece bir düşüncelerimi aktarayım. Speed Racer temelde 1960 yıllarının Japon anime serisinin günümüze uyarlanmış hali. Pek bir sevilen, önce manga ardından anime olan bu seri, garip bir yapım aşamasından sonra nihayet bu sene Wachowski kardeşler aracılığı ile sinemalara geldi. Garip bir aşama diyorum zira proje 1992 yılında duyurulmuş. Günümüze kadar birçok yönetmen ve başrol oyuncusu değiştiren film nihayet bu son kadrosuyla karşımıza çıkmış.

Anime temelde hayatı, hayalleri, düşünceleri kısacası her şeyi yarış olmuş bir çocuğun (filmimizde Speed) büyüdükten sonra yaşadığı maceraları kapsıyor. Bu film için ele alınan hikayede ise Speed’in daha küçükken yine kendisi gibi yarışçı olan abisinin ölümü, kendisinin de yarışmayı istemesi, aile ilişkileri, büyük yarışlar, çeşitli dalavereler ve verilen mücadele resmediliyor. Hemen bu noktada şunu aktarayım ki hem stüdyo hem de Wachowski kardeşler sonuç olarak ortaya çıkan projenin bir aile filmi olmasını amaçlamışlar. Aşırı derecede şiddetin olmayışı, var olanda ise zararın asgariye indirilmesi (örneğin filmde patlayan arabaların hepsinden yarışmacıların özel bir şekilde kurtulması), şiddete meyledebilecek sahnelerin esprili bir şekilde bertaraf edilmesi, aile kavramının ehemmiyetinin basa basa dile getirilmesi (ki bence dümdüz bir anlatım olsa da güzel olmuş) gibi noktalardan da amaçlanan şeyi rahatlıkla anlayabiliyoruz. Kısacası film, bir hafta sonunda eş ve çoluk çocukla gidilebilecek türden bir yapım. Sanırım bu şekilde gidenler de pek pişman olmamışlardır, çocukların bir hayli eğlenmiş olabileceklerini düşünüyorum. Hala büyümeyi pek başaramayan bendeniz de bundan güzel bir şekilde nasibini aldı :)

Filmin ilginç bir tarzı var. Wachowski kardeşler yine farklı bir yapıma imza atmak istediklerinden olsa gerek farklı türde bir işe girişmişler. Buna biraz da filmde anime havası estirme ihtiyacı neden olmuş gibi geliyor bana. Zira filmi izledikten sonra ağzınızda hafif bir anime tadı kalıyor. Bu nedenden ötürü anime sevenlerin filmi içerik olarak zayıf bulsa da sevebileceklerini zannediyorum. Hızlı akan hikaye, bol aksiyonlu yarış sahneleri, sekanslardaki ilginç geçişler, çokça abartıya kaçılması ve ilginç görüntüler de (ki filmin çoğu yeşil ekranda çekilmiş) anime havasını destekleyen unsurlar. Filmin hemen her yerinde bolca abartıya kaçıldığı gözden kaçmayacak bir nokta.

Gözden kaçmayan bir başka şeyse filmde açık açık dile getirilmeye çalışılan anti-kapitalist söylemler. Bariz olarak filmin birçok yerinde seyirciye doğrudan bu mesaj veriliyor. Kaldı ki filmin çıkış noktası aslında bu. Bir yanda ortama müdahale eden ve piyasayı bir şekilde yönlendiren kapitalist düzen ve bu düzenin değişmez oyuncuları, diğer yanda ise bireysel olarak bu düzeni yıkmaya çalışan toplum kahramanları. Speed Racer da bunlardan biri elbette. Abisinin açtığı yoldan devam eden Speed, aslında bu düzeni bozan bir ‘metafor’ vazifesi görüyor filmde. Hatta kaybedilen şeylerden bile ders çıkartılabileceği bile aşılanmaya çalışılmış küçük seyircilere.

Kadrodaki oyuncular ve göstermiş oldukları performans da yeterli sayılır. İlk defa Into the Wild ile izlediğim (aah ah ben daha bu film için bir şeyler yazacakdım ama tembelliğim tuttu, kulakların çınlasın Vaveyla) Emile Hirsch bence rolüne ‘cuk’ oturmuş. Zira bir ara filmdeki bu rol için Johnny Depp’in bile düşünüldüğünü göz önüne alırsak, öyle bir şey olmadığı için son derece memnunum. Johnny abi olmazmış bu rolde, hem de hiç olmazmış. Emile Hirsch son derece başarılı bir oyuncu. Into the Wild filminde kendisini pek beğenmişdim. Gelecekte birçok filmde izleyeceğimize pek kuşkum yok. Uzun süre sonra John Goodman‘ı izlemek sevindirdi beni. Yeteneği zaten su götürmez bir gerçek, rolüne de iyi bürünmüş ‘kocaman’ bir aile babası olarak. Susan Sarandon‘ı In the Valley of Elah‘tan sonra tekrar izlemek de hoştu. Kendisini hep sevmişimdir zaten. O filmde olduğu kadar rol kesmesi icap etmese de bir aile annesi olarak iyi bir seçim olmuş bence. Zaten filmde oyuncuların rollerinin zirve yapmasını gerektirecek bir durum pek yok. Filmin tarzı zaten buna uygun değil. Lost’tan tanıdığımız Matthew Fox da arz-ı endam etmiş filmde hem de Racer X gibi kilit bir rolde. Fena da değil hani, fakat kendisini daha nitelikli roller kesebileceği filmlerde görmek isterim. Bakalım ne zaman gerçekleşecek bu. Zira şu haliyle kendisini ne zaman izlesem aklıma doktor Jack geliyor. Fena yapışmış bu rol üzerine ve bu bir oyuncunun başına gelebilecek en kötü durumlardan biri. Kötü adam rolündeki Roger Allam sırıtmadan işini yapmış. Christina Ricci’ye de pek lafım yok. Filmdeki hatun kişi olarak vazifesini yerine getirmiş.

Ancak birilerini oyunculuğunun mutlaka altını çizmem gerekiyorsa bu kesinlikle Spritle Racer rolündeki (Speed’in küçük kardeşi) Paulie Litt olur. bu ufaklık öyle bir rol yapmış ki her sahnesini zevkle izledim. Mimikleri, rolüne uygun konuşması ve şaşırtıcı tepkileri ile karşımızda başlı başına bir yetenek duruyor. Filmde şempanzesiyle beraber boy gösterdiği her sahnede kendisini izleyenleri eğlendirmeyi başarmış.

Filmi dünya genelinde eleştirmenler ne yazık ki pek beğenmemiş. Hepsinin kendisine göre farklı nedenleri var ancak nasıl böyle bir ortak paydada buluştuklarını pek anlayamadım ben. Fakat izleyenlerin beğendiği bir gerçek zira Rottentomatoes ve Metacritic sitelerine bakacak olursanız, eleştirmenlerle izleyenlerin pek aynı düşüncelere sahip olduklarını söyleyemeyiz. Rottentomatoes’da film eleştirmenler tarafından %36 (hatta top critics %31) gibi bir puanlamaya tabi tutulurken, topluluk ise kendisine %77 puan vermiş. Metacritic’te de benzer bir durum söz konusu. Eleştirmenler 100 üzerinden 37 vermişken topluluk 10 üzerinden 7.9 puanda karar kılmış. Bir kere daha eleştirmenler ve izleyenler bir film üzerinde ters düşmüş durumdalar. Fakat izleyenlerin sevmesine rağmen film gişe olarak çok başarılı olamamış. 120 milyon dolarlık bütçesine rağmen 92 milyon dolar (dünya geneli) hasılat elde etmiş ki, şu an kendisini amorti edemez durumda. Ancak stüdyo bunu pek önemsemiyor zira oyuncak gibi ek satışlarla kasalarına para girmeye devam ediyormuş.

Serkan CALIS: Ubiquity ile Seslisözlük ve Zargan aramaları

HeartsMagic — Sal, 02 Eyl 2008 01:23:39 +0000

Önce duymayanlar için söyleyeyim, Ubiquity Firefox3 için bir Web2.0 eklentisi. Tanışıklığım birkaç gün ile sınırlı. Her ne kadar bazı özellikleri Linux ile biraz problemli olsa da kendisi oldukça hoş ve kullanışlı bir eklenti. Neden Web2.0 eklentisi dediğimi açıklamam biraz zor, o nedenle kendi sayfasındaki videoyu izlemeniz sizin yararınıza olacaktır. Bazıları bu eklenti için çığır açıcı demişler, bilmem siz ne düşünürsünüz.

Eklentiyi kullanırken arada bir uğradığım Seslisözlük için ekleme yapayım dedim. Birkaç dakika bakındıktan sonra sorunsuzca ekledim. Gördüğüm kadarıyla Ubiquity gelişime oldukça açık. İleride birçok eklentinin hızlıca Ubiquity’ye katıldığını görürsek şaşmamak lazım. Hazır Seslisözlük’e yazmışken Zargan için de aynı şekilde bir ekleme yaptım. Zaten mantık aynı, birini ekledikten sonra diğerini eklemek pek de zor olmuyor. Eğer eklemek isteyen varsa aşağıdaki satırları gezginde chrome://ubiquity/content/editor.html adresini açtıktan sonra görecekleri alana aynen yapıştırabilirler.

makeSearchCommand({
  name: "sesli",
  url: "http://www.seslisozluk.com/?word={QUERY}",
  icon: "http://www.seslisozluk.com/favicon.ico",
  description: "Verilen kelime için seslisozluk.com içinde arama yapar.",
  preview: function(pBlock, directObj) {
    if (directObj.text)
      pBlock.innerHtml = "Şunun için seslisozluk.com'da arama yapar: " + directObj.text;
    else
      pBlock.innerHTML = "Verilen kelime için seslisozluk.com'da arama yapar.";
  }
});

makeSearchCommand({
  name: "zargan",
  url: "http://zargan.com/sozluk.asp?Sozcuk={QUERY}",
  icon: "http://zargan.com/favicon.ico",
  description: "Verilen kelime için zargan.com içinde arama yapar.",
  preview: function(pBlock, directObj) {
    if (directObj.text)
      pBlock.innerHtml = "Şunun için zargan.com'da arama yapar: " + directObj.text;
    else
      pBlock.innerHTML = "Verilen kelime için zargan.com'da arama yapar.";
  }
});

Eğer kodlarla uğraşmak istemiyorum diyorsanız şu bağlantıyı takip ederek bu eklentiye Ubiquity için abone olabilirsiniz.

Kullanımı oldukça basit. Ubiquity çağrıldıktan sonra sesli veya zargan (hatta ses ve zar) yazıp, istenilen kelimeyi girmek yeterli oluyor. Ayrıca sayfada seçilen kelimeler de haliyle aramaya dahil edilebiliyorlar. Kısacası istenilen kelime seçildikten sonra, Ubiqutiy çağrılıp ses veya zar yazmak yeterli. Yeni bir sekmede arama sonuçları getiriliyor.

Ubiquity henüz çok yeni bir eklenti ve bu yazıya konu olan arama fonksiyonundan çok daha fazla işlevleri yerine getirebiliyor. Sayfasındaki videodan daha fazla bilgi alıp, komut listesini gözden geçirebilirsiniz.

Serkan CALIS: Mkv filmlere ses dosyası eklemek

HeartsMagic — Çrş, 27 Ağu 2008 12:44:50 +0000

Senaryo:

Elimizde mkv (matroska) biçimli bir film var. Ayrı bir yerde ise bu film için ses dosyası verilmiş. Bunu nasıl elimizdeki filme gömeriz?

Cevap:

a. Hazırlık aşaması

Şu adresten mkvtoolnix programı edinilip kurulur. ( Üzgünüm Windows sürümü yok :) . Eminim Windows kullanan arkadaşların başka güzide programları vardır.)

Filmimiz ve ses dosyamız aynı dizine koyulur. (Aslında çok gerekli olmayan bu aşama tertip düzen açısından güzeldir :) )

b. İşlem

Aslında mkvtoolnix birkaç uygulamayı beraberinde getirmekte. Biz bunlardan mkvmerge uygulamasını kullanacağız.

Film ve ses dosyasının bulunduğu dizinde şu komutu yürütmemiz yeterli:

mkvmerge -o Son.mkv İlk.mkv Eklenecek.mp3

mp3 yerine ogg ses dosyası da kullanılabilir. Filmin boyutuna göre bir süre işlem yapılır.

Hadi bunu yazmışken küçük bir de mplayer ipucu vereyim. Birden fazla ses dosyası içeren avi veya mkv filmlerde istediğiniz sesle filmi izlemek için mplayer’a ekleyececeğiniz parametre -aid dir. Örneğin:

mplayer -aid 2 Film.avi

Uzun zamandır birden fazla ses dosyası içeren filmleri izliyordum da ilk defa kendim eklemem gerekince geçen gece Google’da yaptığım ufak bir yolculuk buralara sürükledi beni.

Benden sonra başkaları da heveslendi ve hemen yapıverdi, bakınız :) Ama benden önce yazdılar :)

Hamiş: Lapis Linux için mkvtoolnix de depoya girmiş oldu.

Serkan CALIS: Lapis Linux

HeartsMagic — Pzt, 25 Ağu 2008 16:47:16 +0000

Beni tanıyan az çok biliyordur, Lapis olarak yaklaşık bir senedir kendi Linux dağıtımımız üzerinde çalışıp duruyorduk. Bir süre önce kararlı sürümü yayımlamayı başardık ancak benim tembelliğimden olsa gerek ancak bir yazı koyabiliyorum buraya. Son zamanlarımız az sıkıntılı geçtiğinden kararlı sürümü çıkartmak biraz gecikmişdi, nihayet bunu da gerçekleştirdik. Hatta 1.0 sürümünün üzerine bir takas alanı problemi nedeniyle 1.0.1 sürümü bile çıkartıldı.

Burada uzun uzadıya bahsetmek istemiyorum ancak şunu söyleyebilirim ki Lapis Linux yaklaşık bir senedir benim kullandığım yegane dağıtım oldu. Özellikle RC10 sürümünden sonra kararlı hale geldi ve yaşadığım büyük bir problem olduğunu hatırlamıyorum. Şu an itibariyle 1.0 üzerinde işlerimi keyifli bir şekilde yürütüyorum. Sistemi tanıyorum, eksiği gediği olduğunda kapatabiliyorum. PCLinuxOS üzerinden geliştirilen bu dağıtım yavaş yavaş kendi ayaklarını üzerinde duruyor artık. Eksiklerimiz, gediklerimiz olduğunun farkındayız. Dostlar ve kullanıcılarımız sayesinde bunları görüp, tespit ederek Lapis Linux‘u daha hoş ve kolay kullanılabilir bir hale getirmek ise şu anki ilk hedefimiz.

Biraz daha malumat edinmek isteyenler sitemize bakabilirler. Doğrudan indirip denemek isteyenler ise şu bağlantıyı kullanabilirler. Görüş, eleştiri ve isteklerinizi ise forumumuzdan ulaştırabilirsiniz.

Serkan CALIS: Patilerden seçmeler

HeartsMagic — Cum, 01 Ağu 2008 00:58:37 +0000

Kedileri sevdiğim malum, tekrar anlatmayayım. Sabit bir sayfam bile var bu konuda :) Tabi böyle olunca, onlarla ilgili resimlere de bayılmaktayım, hele hele komik olanlarına. Bu konuda favori sitem elbette ICanHasCheezburger.com. Etrafta kedi seven ve böyle bazen insanı gülmekten yere yıkacak resimler görmek isteyen varsa, ismi geçen siteye gitsinler ve gezinsinler. Mümkünse RSS olayıyla takip etsinler. Resimleri anlamak için biraz da İngilizce bilmek gerekiyor ki belki de işin en hoş tarafı o. Resimler ve onlara uygun metinler bir bütün oluşturmakta. Sadece resimlere bakmak bazen (hatta çoğu zaman) bir şey ifade etmez. O nedenle İngilizce için ön şart diyebiliriz :) Lafı çok uzatmadan favori olanlarımdan bir kaçını buraya geçmek istiyorum:

Serkan Kaba: JKota 0.4

Serkan Kaba — Cts, 26 Tem 2008 09:16:57 +0000

JKota 0.4 sürümü yayınlandı.

Yeni özellikler:

Sayfada yeralan geçmiş dönemlere ait bilgilerin tablo ve grafik olarak gösterilmesi. (Issue #2)
Ayrıntılı günlük kayıtlarının sadece konsola basılması. (Issue #8)

Düzeltilen hatalar:

KabloNet ve ADSL kota alma kodları sitelerin yeni haline göre düzenlendi. Artık ne yazık ki KabloNet kullanıcılarının da captchakiller hesabı alması gerekecek

Not: Gentoo için java-overlay ve lapis depoları layman ile eklendikten sonra jkota paketi kurulabilir.

Serkan CALIS: Kara Şövalye: Bir Joker gösterisi.

HeartsMagic — Cum, 25 Tem 2008 19:00:11 +0000

Evet gün geldi, yarasa adamın yeni bölümünü izledim. Şimdi geriye kendisinin bir hayranı olarak, ne kadar güzel ve seride çok özel bir yere sahip film olduğunu anlatırken, IMDB’de bir numaraya yükselmesinin ise biraz abartılmış olduğunu izah edebilemem lazım.

Daha önce yazmışdım az sonra söyleyeceklerimi (bir önceki yazımda da değindim). 2005′e kadar benim için iki Batman filmi vardı: Serinin ilk iki filmi , yani Tim Burton‘ın filmleri. 2005 yılına kadar çekilen diğer Batman filmlerine bir türlü ısınamadım. 2005 yılında ise Batman Begins‘de Christopher Nolan o kadar güzel iş çıkartmışdı ki yarasa adamın gözümdeki çekiciliği bir kere daha depreşmişdi. Bu nedenle yeni filmde onun ve son Batman rolünde oynayan Christian Bale‘in de olması beni fazlasıyla mutlu etmişdi.

Öncelikle belirtmek isterim ki Batman diğer kahramanlardan biraz farklıdır. Onun özel güçleri hiçbir zaman olmamıştır. Sadece servetinin sayesinde kendisine hazırladığı araç gereç ve öğrendiği dövüş sanatları ile suçlularla mücadele etmektedir. İşte bu nedenden ötürüdür ki, belki de birçok insanın kendisine yakın bulduğu nadide kahramanlardan biridir. Normal bir insan, ancak aynı zamanda kasvetli bir şehirdeki kahraman. Kaldı ki tüm Batman filmlerinde onun insan oluşu ve bu yükü ne kadar taşıyıp taşımayacağı alttan alttan işlenip durmuştur. Bu filmde ise bunu çok derinlemesine görüyoruz ve meselelerin başlangıcına doğru yol alıyoruz. Fazla ’spoiler’ yapmadan biraz filmden bahsedelim.

The Dark Knight’ı bir önceki film olan Batman Begins’ten daha başarılı buldum. Zaten izleyenlerin görüşüne ve eleştirmenlerin yazdıklarına bakacak olursak ben de sayıca çok fazla olan bir güruh arasındayım ve onlarla aynı düşünceleri paylaşıyorum. Fakat yazımın başında ifade ettiğim gibi IMBD’de bir numara olacak kadar değil. Daha doğrusu IMDB’de nasıl bu kadar popüler olduğunu tahmin ettiğimden dolayı bunları söylüyorum. İleride biraz daha değinmeye çalışacağım.

2005 yılında Christopher Nolan’ın sevdiğim yanı şu olmuştu: Çok fazla abartıya kaçmadan, konuyu ve karakterleri dağıtmadan, “cılkını çıkartmadan” yeniden bir Batman filmi sunmuşdu önümüze. Bu filmde de aynı şey söz konusu. Filmin plastiği ve karanlığındaki hakimiyet Tim Burton’ın filmlerine çok benziyor. Senaryo oldukça katı ve bir o kadar düzgün, oyunculuklar olması gerektiği kadar abartılı, hareket Batman filmlerine yaraşır sakinlikte. Batman Begins ile başlangıç anlatılırken bu filmde maceranın göbeğine doğru nasıl ilerlendiği anlatılmış ve bu çok iyi yapılmış. Batman serisine hakim olanlar hemen senaryoyu kavrayıp neyin ne olduğunu anlayabiliyorlar. Anlamayanlar ise kendilerince yorumlar getirip sadece filmdeki vurdu-kırdı, aksiyon ve süslü kahraman davranışları ile kendilerinden geçiyorlar. İşte IMDB’deki zirveye yükselişin ilk sırrı bu.

Yavaştan yazının başlığını neden böyle seçtiğime geçeyim. Su götürmez bir gerçektir ki The Dark Knight bir Joker filmidir. Bunu Heath Ledger‘ın performansı nedeniyle söylemiyorum. Bizatihi Joker karakterinin kendisi için söylüyorum. Kaldı ki aslında filmin (daha doğrusu hikayenin) bu isimle anılmasının sebebi kendisidir. Çok fazla detay vererek can sıkmak istemiyorum ancak filmdeki kahramanlarımızın dönüşümlerini, adeta kurtçuğun koza kurup, müteakiben kelebek oluşunu sağlayan yine Joker’in kendisidir. Eğer o olmasaymış ne Batman ne de bu filme konusunu veren Dark Knight olmayacakmış diyecek kadar da gözlerim iyi görüyor. Joker demişken hemen Heath Ledger‘ın performansından bahsedelim. Usta aktör Jack Nicholson‘ın ardından bir başkasını Joker rolünde izlemek öncelikle benim açımdan çok zor oldu. Zira filmde Joker’i ilk gördüğümde ve ilk hareketlerini izledikten sonra biraz itici buldum. Nedeni ise Heath Ledger’ın oyunculuğunu biraz abartılı hatta daha da ileri gidersek yapmacık olarak görmüşdüm. Daha sonra kendisine haksızlık yapmamak için eski Joker rolünü bir kenara bırakarak izlemeye devam ettim. İlerleyen zamanla beraber kendisinin de son derece başarılı performansı ile gözümdeki bu iticilik kayboldu. Filmin sonuna kadar da bir daha başlangıçtaki eğretilik hissine kapılmadım. Bu performansla Oscar’a aday gösterilir mi, gösterilirse alır mı şimdiden bir şey söylemek zor, zira çok erken.

Gelelim esas oğlanımıza, yani yarasa adama. Bu roldeki Christian Bale çok fazla efor sarf etmeden oyunculuğun hakkını vermiş. Oscar alır mı? Aday bile olamaz. Zira eğer birisi Batman rolüyle aday gösterilirse vay o gün Akademinin haline. Zaten mesele onu oynayanda değil yarasa adamın karakterinin ta kendisinde. Bu filmle beraber - hikayenin gidişatına göre- yarasa adam ilk defa Joker ile tanışır. Bu ne demektir? Bu demektir ki bugün o gündür ki Batman Batman olmuştur. Çünkü Joker olmadan Batman asla tamamlanmış olamaz. İkisi Ying Yang gibidir, biri olmadan diğerini düşünmek çok zor olur. Bundan dolayı Batman’in dönüşümü ve filmdeki başka dönüşümleri de Joker’in sağladığını söylemek çok abartı olmayacaktır. Daha fazla oyun bozan olmamak için ayrıntı vermiyorum.

Diğer rollerden ve oyunculardan bahsedecek olursak… Uzun bir süre sonra Gary Oldman‘i sinemada izlemek çok hoştu. Belki eski filmlerindeki kadar yüksek düzeyde bir oyunculuk sergilememişdi (bkz: Léon) ancak yine de kendisini görmek hoştu. Rachel rolünde Kathie Holmes’ten sonra bence en az onun kadar hoş olan Maggie Gyllenhaal’ı görmek de güzeldi. Filme renk katan bir başka isim ise amansız bölge savcısı rolündeki Aaron Eckhart’tı. Yardımcı rollerden en etkilisi kendisine ait. Kaldı ki karakteri filmin teması ile örtüşüyor ve hikayenin tamamlanmasına neden oluyor. Bu nedenle de son derece önemli bir karaktere hayat vermiştir kendisi.

Bu filmi önemli kılan en büyük etken Batman’in karakterinin izlediğimiz ilk Tim Burton filmindeki halini nasıl aldığının açıklanmaya başlamasıdır. Dönüşümün hikayesidir bu. Vazgeçmenin sınırında olan bir kahramanın, dayanmanın sınırını zorlayan, maskesini düşürmesine ramak kalmış bir kahramanın nasıl Kara Şövalyeye dönüştüğünün hikayesidir. Filmin son anlarında hem Joker hem de Gordon’ın ağzından ifade edilenler bunun bir özetidir. Filmin IMDB’de yüksek puan almasının bir ikinci nedeni de budur. Başarılı bir film, ancak esas başarının hikayenin bu şekilde güzelce örgülendiğini bilen bilinçli Batman taraftarları. Fakat bu kendisini IMDB’de birinci yapmazdı. Diğer izleyicilerin yazının başında anlatmış olduğum katkıları buna neden oldu.

Filmdeki diğer önemli bir husus ise, Holivuddaki amcaların filmin etkisini yüksek tutmak için duygusal yüklenme istekleridir. Batman filmine yakışmış mıdır yakışmamış mıdır buna gittiğinizde siz karar verin. Ancak bunun her ne kadar filmler için olumsuz bir etki olması gerektiğini beynim söylese de kalbim söyleyemiyor. Beni oldukça etkiledi. İster klişe deyin isterseniz Holivud oyunu, yapılanlar beni etkiledi. Şehirde her ne kadar kötülük kol gezse de, insanların yüreklerinde hala sıcaklığın olduğunun gösterilmesi klişesi beni derinden vurdu. Filme gidenler feribot sahnelerini hatırlayacaklardır hemen. Gitmeyip ilerde izleyecek olanlar da o an beni hatırlasınlar. İşte IMDB’deki bir başka birinci olma nedeni.

Uzun bir yazı oldu, yavaş yavaş noktayı koyalım. Film şu an IMDB’de 115,340 oy ve 9,5 puan ile tüm zamanların en iyi filmi durumunda. Diğer sitelerde de puanları çok yüksek. 180 milyon dolara mal edilen bu film şu an dünya genelinde yaklaşık 265 milyon dolar hasılat etmiş durumda.

Son söz: Batman fanatikleri, kesinlikle kaçırmayın.

Serkan CALIS: Kara Şövalye - The Dark Knight

HeartsMagic — Pzt, 21 Tem 2008 22:20:14 +0000

Oldum olası bir Batman hayranıyımdır. Çizgi romanından bahsetmiyorum ama, Tim Burton‘ın yönettiği ve Michael Keaton‘ın canlandırdığı filminden bahsediyorum. İlk iki filmin benim açımdan çok özel bir yeri vardır. Bir başka yazıda bahsettiğim üzere nostaljik bir anlamı da bulunur. Gotham şehrinin o kasvetli havası ve filmin plastiği o kadar hoşuma gitmişti ki, yıllardır hala zevkle izlerim o iki filmi. Serinin daha sonrası için pek iyi şeyler düşünmüyorum, suyunu çıkartmışlardı. Ta ki Batman Begins filmine kadar. Filmi gayet başarılı bulmuşdum. Hem Christopher Nolan iyi bir film yönetmiş, hem de sevdiğim bir oyuncu olan Christian Bale rolün altından iyi kalkmışdı. Kısacası benim için yeni bir soluk olmuştu bu. Şimdi bu ayın 25′inde yeni filmi geliyor yarasa adamımızın: The Dark Knight. Amerika’da bizden önce vizyona girdi tabi.

Şimdi, eğer hala görmediyseniz şaşırtıcı ilk bilgiyi vereyim size:

User Rating: 9.6/10 (69,135 votes)

Top 250: #1

Görüldüğü üzere şu an IMDB’de 1. sıraya yerleşmiş durumda. 10 üzerinden 9.6 puanlık ve 69,135 gibi çok yüksek bir oylamayla. Bu saatlere göre değişiyor. Örneğin birkaç saat önce 9.7 puandaydı. Son durum ne olur bilemem ancak oldukça başarılı olduğu ve listenin üst sıralarını zorlayacağı bir gerçek. Bazıları IMDB’ye pek güvenmez, aslında ben de her film için ne yazık ki IMDB’yi pek sıhhatli bulmuyorum, fakat bu göz ardı edilemeyecek kadar büyük bir başarı. Kaldı ki sadece IMDB’de değil Rottentomatoes’da da oldukça başarılı bir puanlamaya sahip: %94. Metacritic’te ise : 8.2

Açıkça anlaşılıyor ki oldukça beğenilmiş durumda. Tabi böyle olunca bu hasılata da yarıyor. Kendisi Spider Man - 3′ün de rekorunu kırarak Holivud’da ilk hafta açılışında zirveye oturdu: 155 Milyon Dolar! Resmen silip süpürmüş. Şimdi iyiden iyiye meraklanmaya başladım, bu filme ilk günden gidilmez mi :) Ayrıca yeni Joker’imiz ve kısa süre önce hayata veda eden Heath Ledger için de muhteşem bir performans sergilemiş, muhtemelen Oscar heykelciğini alır deniyor.

Serkan CALIS: Dünyanın Merkezine Yolculuk - 3B Eğlence

HeartsMagic — Paz, 20 Tem 2008 04:27:17 +0000

“… ve çocuklar gülüşür”. Kısaca özetlemek gerekirse böyle bir yorum çıkabilir film için. Zaten kendisi de çok fazla bir şey vereceği iddiasında değil sanırım: Bir hafta sonunu şöyle 3B zenginliğinde eğlence ile doldurmak. Bu hedefine de ulaştığını belirteyim. Öncelikli tavsiyem sakın ama sakın 3B özelliği olmayan bir sinemada izlemeyin bu filmi, yoksa geriye hiçbir zevk kalmaz. İlk gittiğim sinemada öncelikle orijinal dildeki seans biraz geç olduğundan, daha çok ise 3B olarak verilmediğinden filme girmedim. Söylene söylene başka bir sinemaya gittim. Orada orijinal dildeki seans çok daha geçti, haliyle orijinal seslendirmeye giremedim. Allah’tan bizimkiler seslendirmeyi iyi yapıyorlar, gönül rahatlığıyla dublajlı olanı da izleyebilirsiniz.

En son izlediğim 3B film Beowulf‘du. 3B olmasına rağmen pek zevk alamamışdım. Bence karakterler son derece başarılıydı ama 3B’ye pek iyi hizmet edememişdi film. Fakat Dünyanın Merkezine Yolculuk bence tam on ikiden vurmuş. 3B severler için oldukça iyi iş çıkartıldığını söyleyebilirim, kaldı ki küçüklerin gülüşmelerinden ve zevk aldıklarını gösteren her hallerinden bu belliydi. Efendim, şimdi küçük dediysek illa da sadece küçükler bu filme gidecek diye bir kaide yok :) Hafta sonunda stres atmak isteyen biz büyükler de pekala gidebiliriz filme, bakınız ben gittim :D

Henüz filmin ilk sahnesinde aslında 3B keyfinin nasıl olacağı belli oluyor. İzlemeye başladığımız böceğin antenleri burnumuzun ucuna kadar girince herkes şöyle bir irkildi zaten, gerçi beni yerimden zıplatan başka bir sahneydi ama o kadar boşboğazlık yapıp da 3B zevkinizi kaçırmayayım. Buradan da belli oluyor ki film büyük ölçüde 3B’ye yaslanmış durumda ve o gözlükleri çıkarttığınız anda geriye pek bir şey kalmıyor ki bu da genel görüş zaten.

Oyunculuklardan bahsetmeye bilmem pek gerek var mı? Brendan Fraser hep bu roller için biçilmiş kaftandır zaten. Nedense kendisini daha ciddi bir filmde, daha oturaklı bir karakter olarak düşünemiyorum. Kendisi de bunun farkında ki başka tür bir filmde oynamıyor zaten. Mumya serisinden hatırlarız mesela onu hep. Böyle hafta sonu eğlencesine yönelik filmlerimizin vazgeçilmez sempatik kahramanıdır kendisi. Bu filmde de benzer bir rol ve yine benzer bir performans sergiliyor, daha fazlası değil yani. Anite Briem’ı ilk defa izledim, böyle bir film için göze batmayan bir oyunculuk sunmuş bize. Kendisini Bridge to Terebithia‘da izleyip beğendiğim Josh Hutcherson ise yine ortalama bir performans ile filmi bitirmiş. Kaldı ki böyle bir filmde ne ben üst düzey bir oyunculuk ararım ne de sanırım oyuncular buna gayret eder. Her şeyi 3B halletmiyor mu zaten? Odaklandığımız nokta o ve kimsenin çok fazla oyunculuk aradığını da zannetmiyorum.

Uzun lafın kısası, hafta sonu vaktiniz varsa, eğlenmek istiyorsanız, acaba yeni filmlerden de neyi izlesem diye düşünüyorsanız bence gitmeye değer, ötesi yok.

Serkan Kaba: Zemberek Gentoo ile buluştu

Serkan Kaba — Cts, 19 Tem 2008 06:49:31 +0000

Aslında çok uzun zaman önce başladım Zemberek ile çalışmaya. Az değil, 20 ay geçmiş Zemberek paketlerini lapis overlaye alıp Lapis forumuna ilk başlığı yazmamdan. O günden bugüne çok şeyler oldu tabi. İlk önce Zemberek ardından Gentoo geliştiricisi oldum. Zemberek projesi sayesinde Ahmet ve Mehmet Akın gibi iki değerli insanı tanıdım. Jubler için Zemberek eklentisi yazdım. Ve bu hikayede benim ve diğer Türk Gentoo kullanıcılarının adına bir diğer mutlu son. Dün gece itibariyle Zemberek paketleri artık portageda yer alıyor. Evet artık GTK/Gnome ve KDE uygulamalarında Türkçe imla denetimi ile ilgili paketler direk portagedan yüklenebilir. Buradan test ve geliştirme sürecinde yardımını emeğini esirgemeyen herkese teşekkür ederim.

KDE için

emerge zpspell

GTK/Gnome için

USE=”zemberek” emerge =app-text/enchant-1.4*

komutlarını vererek gerekli paketleri kurabilirsiniz. KDE için yapılması gereken ayarları http://www.pardus.org.tr/projeler/masaustu/zemberek-pardus adresinden bulabilirsiniz.

Serkan CALIS: Kendimden utandım :)

HeartsMagic — Paz, 06 Tem 2008 01:39:03 +0000

Her zaman söylemişimdir, grafik işlerinden anlamam, benden tasarımcı falan olmaz. Resim çizme kabiliyetim yok. Bazılarının çok kısa sürede yaptığı ortalama bir çalışmayı için saatlerce uğraşsam yine çıkartamam ortaya. Şimdiye kadar bu durum beni çok rahatsız etmiyordu, ta ki resim çizen filleri izleyinceye kadar :) İlk gördüğümde böyle belli belirsiz şeylerdir diye düşünmüşdüm ama videonun sonuna doğru “oha artık” tepkilerim semalara yükseliyordu. İşte o an kendimden utandım :) Yahu tamam hayvanların da zekisi olur da, sen hem karşındaki resme bak, hem ne olduğunu anla, hem de benden güzel çiz :D Öncelikle videoyu şu adresten izleyebilirsiniz. Sayfadaki ilk videodur, lütfen sonuna kadar izleyin.

Aslında bu durum filler arasında pek yaygınmış ve sadece bu resimlerden oluşan bir sanal sanat galerisi bile var: http://www.elephantart.com

Sitenin amacı, bu resimlerin satışını yapmak ve elde ettiği geliri yine filler için kullanmak. Genelde resimler 400-500$ civarında. Fillerimiz o kadar yetenekli ki soyut çalışmalar bile yapıyorlar :)

Serkan CALIS: Wanted: Olmadan koparılmış meyve

HeartsMagic — Sal, 01 Tem 2008 13:35:58 +0000

Timur Bekmambetov kusura bakmasın ancak filmi izledikten sonra yukarıdaki tanım geldi aklıma. Açıkçası hayal kırıklığına uğradım. Hele ki tanıtım filmlerini internette ve sinema reklamlarında gördükten sonra beklentim çok yükselmişti. Hani neredeyse Matrix’in yol açtığı o aksiyon tadı yeniden sinemalara geldi gözüyle bakıyordum. Eh, yazının başından rengimi açık ettim, gerisini okuyup okumamak size kalıyor. Bekmambetov’u aslında izlediğim iki filminden dolayı beğenirim: Night Watch ve Night Watch 2. Tamam belki dillere destan olacak filmler değildir ancak en azından kendisini farklı şekilde ifade edebilen bir tarzı vardır bu filmlerin. Hani izlendiğinde bu farkı hissederiz, yönetmenin bir nevi mührüdür. Böyle büyük bir projenin, bu kadar iyi oyuncuların içinde bulunduğu bir filmin başına böyle bir yönetmen gelince, tanıtım filmleri de umut vadedince insan ister istemez bir beklentiye giriyor. Suçlu ben değilim yani! Şöyle dilim döndüğünce fazla “spoiler” yapmadan filmi eleştirmeye çalışayım.

Aslında film fena başlamıyor. James McAvoy‘un hayat verdiği Wesley Gibson karakterinin sıkıcı hayat şeması önümüzden şöylece bir akıveriyor ki bunun ileride var olacak aksiyon öncesi fırtına sessizliği olduğunu anlıyoruz. James McAvoy’u çok beğenirim. Hele ki Atonement filmi ile beğenimi iyice perçinlemişti kendisi. Böyle bir filmde nasıl bir performans sergileyeceğini merak edip durmuştum. Açıkça belirteyim ki kendisi aksiyon tarzına pek uygun değil. Ama bu kötü rol kestiği anlamına gelmiyor. Bilhassa yukarıda anlatmaya çalıştığım, kendi karakterinin monoton ve sıkıcı hayatını bize aktarırken göze son derece dolgun gelen bir oyunculuk sergilemiş. Filmin tamamında da bu performansın pek düştüğünü söyleyemem.

Oyunculuktan başlamışken devam edelim. Destekleyici rollerdeki iki kişiyi herkes biliyordur. Morgan Freeman ve Angeline Jolie. Ne yazık ki Freeman’ın artık bu şekilde rol aldığı filmleri görmek istemiyorum ben. Bu rolde oynayabilecek en az bir düzine adam vardır oralarda. Lütfen artık Bucket List gibi filmlerde görelim kendisini. Yoksa bu roller kendisinden çalıp gidiyor bence. Angeline Jolie ise her yönetmenin filmlerinde dişi olarak görmek ve göstermek istediği cinsten bir oyuncudur. Girdiği filmlere renk kattığı inkar edilmez. Hakkını vereyim bu filmde çizdiği suikastçı hatun rolüne iyi oturmuş. Aksiyonun tavan yaptığı sahnelerdeki sakin ve iş bilir havasını buram buram hissettiriyor.

Şimdi, film fena başlamıyor dedim ki cidden öyle. O monoton girişten sonra başlayan aksiyon insanı şöyle bir koltuğa çiviliyor. Market sekansı ile başlayıp araba kovalamacası ile devam eden sahnelerde insan zevk almıyor değil. Sonra hikaye örülmeye başlıyor. İşte, başlıyor da öyle bir örülüyor ki ne zaman kazak oluyor ben anlayamadım! Kusura bakmayın az ’spoiler’ olacak ama düşman diye nitelendirilen azılı suçluya karşı yeni yetme bir arkadaş eğitilmeye çalışılıyor. Bir nevi ikinci Neo vakası yani. Ancak o örgülenmeden eser yok bu eğitim esnasında. Klişelere sığınan bir yapıyla bize yedirilmeye çalışılmış filmin gelişim bölümü. Bari gelişim bölümü bu kadar cılız duracaksa insan finali sağlam yapar da seyirci biraz daha güçlü bir etkiyle filmden çıkar. Maalesef o da pek güzel olmamış. Hafif seyirciyi ters köşe yapayım diyerek kurgu bir yerde bükülüyor. Sonra finali oluşturan intikam sahnesi var ki evlere şenlik. Kırk yıl aklıma gelse o farelerin böyle bir filmde, böyle bir sahnede kullanılacağı aklıma gelmezdi. Sanki karşımda A sınıfı bir film değil de B sınıfı bir film izliyordum.

Son söz olarak Bekmambetov “her ne kadar aksiyon filmi çekiyorsam da topluma göndermemi yaparım” diyerek bazen diyalogların arasına bazen de esas oğlanın final sahnesinde yaptığı gibi doğrudan bize bazı şeyleri anlatmaya çalışmış olsa da erimiş gitmiş bu söylemler. Olmaz böyle. Bu söylemleri ya farklı türde bir filmde yedireceksin bize ya da Matrix gibi böyle aheste aheste yapacaksın kurguyu. (Çok biliyorum ya :D). Ayrıca her ne kadar Bekmembetov çalıştığı görüntü yönetmenini bu filmde değiştirse de filmin plastiği bence son derece başarılıydı. Çok beklentiye girmeden eğlencelik olsun diye izleyebileceğiniz bir film daha bu hafta sonu geride kaldı. Anlamadığım şeyse eleştirmenlerin bu filme yüksek not vermesi olmuş. Rottentomatoes’da 72 Metacritic’de ise 64 puanda kendisi. Şaştım kaldım açıkçası. Ancak oradaki benle aynı düşüncedeki bir yoruma bittim:

More Coherence Wanted

Serkan CALIS: Hayat geri vitese takılır mı?

HeartsMagic — Cts, 07 Haz 2008 00:06:57 +0000

Evet hayat geri vitese takılır mı, takılsa da sadece mutlu anlar hatırlanır ya da yaşanır mı? Saçma oldu soru biliyorum, yaşanmaz elbette. Hatırlamaktan ibarettir bizim bu geriye dönük özlemimizin tek merhemi. Farkında olmuyor bazen insan, içindeki duygu seli öyle bir coşuyor ki arada patlayıveriyor da, o zaman anlıyoruz durumun vahametini. Merhem derken boşuna öyle söylemedim, özlem ve de bilhassa geriye dönük özlem benim için bir yaradır her zaman. Çocukluğum çok güzeldi, huzurluydu, mutluydu. Nereden mi hasıl oldu bütün bu düşünceler?

İki gün önce postaneye gitmiştim, ufak bir işimi halletmek için. Doğduğumdan beri aynı şehir, aynı semt ve aynı mahallede otururum. Kısacası dışarıdaki vadilerin kuşu değilim ben, ayrılıklarım hep geçici olmuştur. İyi yanlarıyla beraber kötü yanları da vardır elbette bunun. Neyse o başka bir mesele. İnsan böyle hayatı boyunca aynı yerde ikamet ettiğinde nostalji yaşaması daha sık oluyor. Her ne kadar çevremiz değişse de temelde ortam hep aynı. Her baktığım köşede bir anı var veya anı kırıntısı.

Postaneden dönerken genelde alışkanlık edindiğim üzere eve kadar yürümeyi tercih ettim. Güzel, güneşli bir havada dolmuş içinde geçirecek olduğum sıkıntılı yolculuğu, biraz yorucu da olsa temiz havada ve günün tadını çıkartmak üzere yürüyüşe tercih ederim. Kullandığım yolsa belki de hayatım boyunca yürümekten en zevk aldığım yoldur: Çengelköy Mezarlığı. Boğazın yamacında, ağaçların hala ağaç olabildikleri, yürürken size bir yandan kuşların cıvıltısının eşlik ettiği, diğer taraftan defne kokularının ciğerlerinize tüm ferahlığıyla dolduğu, şirin mi şirin, güzel şehrimin en güzel mevkilerinden birisidir burası, yani Çengelköy Mezarlığı. Dik bir yokuşu vardır, bu nedenle yorucudur zaten. Bir çırpıda çıkmak güçtür, ya aheste aheste yaparsınız bu yolculuğu ya da yokuşun başında soluk soluğa kalırsınız.

Bu sefer yavaş yavaş çıktım her zamanki aceleciliğimin tersine. Bu yolun ve yolculuğun her zaman özel bir yeri olmuştur anı dağarcığımda. Hani başkaları için belki de hiç önemi olmayan ama sizin için nedense hiç unutulmayacak hatıralar vardır ya. İşte onlardan birisi buraya aittir benim için. Yaklaşık 20 sene önce rahmetli ilkokul öğretmenimizin sınıfımızı alarak Çengelköy Semt Pazarın’a yaptırdığı yolculuktur bu. Benim dün gibi hatırlamama rağmen arkadaşlarımın hatırlamamasına hep şaşarım. Diyorum ya bazı şeyler sizin için çok önemlidir, etkileyicidir, sıradan şeyler bile olsalar böyledir sizin için. Bu yolu kullanmıştık, aynen iki gün önceki gibi ağaçların bize kattığı huzuru, kuşların şarkılarıyla eşlik etmelerini, defne yapraklarının ılık bahar rüzgarında pervasızca ortalığa kokularını yaydıklarını unutamıyorum. O günkü anlamsız mutluluğumu unutamıyorum nedense. Çok sevdiğim öğretmenimizin, “Al bakalım kalem kağıdı, meyvelerin sebzelerin fiyatlarını sen not alacaksın” demesi miydi heyecanım, yoksa o çok sevdiğim sınıfımdaki arkadaşlarımla beraber bir o kadar güzel olan bahar havasını paylaşabilmem miydi inanın bilmiyorum.

Yine bu hatıra aklıma gelmişken nedensiz bir şekilde durmak istedim yokuşun ortasında. Gitmek istemiyordum daha fazla. Mezarlığın karşısında bir yere yaslandım ve öylece kaldım. Gözlerimi kapadım bir süre. Kuşları dinledim, rüzgar yüzüme vururken 20 sene sonra hala değişmemiş olan o güzel defne kokusunu doya doya içime çektim. Etraf o zamanki kadar sessiz olmasa da dışarıya nazaran hala çok sessizdi. Huzur doluyordu yorgun bünyeme ve ben süresiz orada kalmak istiyordum. Hayatı geri vitese takasım geldi. Gözümü açtığımda acaba dönebilir miydim o güne? Yeniden yaşanır mıydı aynı mutluluk iki kez. Yaşadığım o anın güzelliğine sevinmeli miyim yoksa geriye getiremeyeceğime üzülmeli mi? Söylemiştim bende geriye dönük özlem hep yara olmuştur. Ne kadar huzur bulup, mutlu olsam da anlamsız bir hüzün kaplar içimi. Bu nedenle gözümü bir süre açmadım. Doya doya yaşadım o günü.

Yolculuğumun devamında hep bu değerlendirmeyi taptım. Mutlu mu etmeli beni bu küçük hatıram, yoksa özlemlerimi depreştirip, “melankoli” havasına bürüyüp, ardından anlamsız hezeyanlara mı sürüklemeli?

Serkan CALIS: Amatör kamera kullanımı ve günümüzden dört film örneği

HeartsMagic — Pzt, 02 Haz 2008 18:23:41 +0000

Öncelikle belirtmek isterim ki yazıda bahsi geçecek örneklerin hepsi korku türünde olacaktır. Çok fazla “spoiler” içermese de filmler hakkında bilgiler de yer alacaktır. Yazının başlığından da belli olduğu gibi bu filmlerin tek ortak yanı türleri değil, aynı zamanda amatör kamera denilen el kameralarıyla - hatta bazen cep telefonu- ile çekilmeleri. Bu tür herkesin hoşuna gitmez zira filmi takip etmesi oldukça güçtür. Hele hele bol hareketli olanlarında insan bazen film mi izliyor yoksa etrafa odaklanmaya mı çalışıyor bunu bile anlamaz. Ancak belki de bazılarımızın hoşlanma sebebi sadece ama sadece budur. Kendimizi film izliyor gibi değil de olayın içinde hissederiz…

Blair Witch Project

Tarihteki ilk örnek olmayabilir ancak benimkiler arasında ilk sıradaki ve belki de en bilineni ile başlamak istiyorum. İzlemeyen kalmış mıdır bilmem. Bu küçük bütçeli film için öyle bir pazarlama ve reklam kampanyası yapılmıştı ki “Sağır Sultan” bile duymuştu. Bazılarının “abi olay gerçekmiş ha, bu kameraları, kasetleri falan bulmuşlar da öyle film olmuş” yorum veya düşüncelerini duydukça pis pis gülüyordum ben. Filmi izlemeden kendisi hakkında düşüncelerimi belirtmesem de reklam kampanyasının ne kadar etkili olduğunu gözlerimle görüyordum. Benim açımdan çok başarılı olmayan bu film 22.000$’lık bütçesine rağmen 248,300,000$ gibi oldukça büyük bir hasılat elde etti ki, sanırım filmin başarısı ya da başarısızlığı kimsenin umurunda olmadı.

Kısaca: 3 kişinin Blair Witch hikayesinin gerçekliğini araştırmak ve bir belgesel çekmek için dağ tepe tırmanmaları, bu dağ tepe arasında kaybolmaları, bu olaylar gelişirken aralarındaki diyaloglar, tartışmalar, ürpertici bazı olaylar, son bölümünde ise yükselen gerilimi ve finali. Son bölüm haricinde -hatta o bölüm bile tatmin edici olmayabilir- korku ve gerilim filmi izlemek için sinemaya gidenlerin belki de hiddetine maruz kalan bir yapımdır kendisi. Diğer taraftan amatör kamerayla çekilmesi ve gerçekçilik hissi uyandırması farklı bir tecrübe yaşatmıştır. Filmde ısrarla vurgulanan bir başka nokta ise başlarına ne gelirse gelsin kahramanlarımızdan birinin bunu ısrarla filme çekme isteğidir. Kendisi asla ilginç olan tek bir kareyi bile kaçırmak istemez.

Kişisel görüşüm: Açıkçası izlediğime pişman olmuştum. Kısacası “vakit kaybı” olarak düşünen güruh arasındayım ben de. Nasıl bu kadar hasılat elde ettiğini mi merak ediyorsunuz? Adı üzerinde merak.

Diary Of the Dead

Listemizdeki ikinci film meşhur George Romero‘nun Dead Series isimli filmlerinin sonuncusu. Bu türü sevenler hemen anımsarlar. Ölen insanların zombi olarak tekrar uyanması ve yaşayanların peşine dönmesidir genel konu. İlkini “Night of the Living Dead” olarak çeken Romero ciddi bir beğeni kazanmıştı serinin bu ilk filmiyle. 114.000$ dolar gibi küçük bir bütçeyle 30.000.000$ gibi bir hasılat yakalamıştı. 10 sene bekledikten sonra 1978 yılında yine yazıp yönettiği “Dawn of the Dead” filmi de kültler arasında girmiştir ve film çevrelerince çok beğenilir. Zamanında 55.000.000$ gibi hatırı sayılır bir hasılat da yapmıştır. Hatta 2004 yılında hatırlanacağı üzere Romero’nun senaryosuna katkıda bulunduğu bir tekrar çekimi bile olmuştur. Haliyle Romero bu başarıyı görünce 1985 yılında “Day of The Dead” ismindeki üçüncü filmi yaptı. İlk ikisi kadar olmasa da yine başarılı bir filme imza atmıştı kendisi. Diğerlerindeki ilginç anlatım tarzı ve oyuncuların benzer performansı filmi iyi kılabilecek noktalardan ikisiydi. Özellikle film afişinde de görülen Bub rolündeki Sherman Howard’ın performansı cidden görülmeye değerdir. Fakat Romero yeni bir fikir üretemediğinden midir yoksa seriyi sonlandırmak istediğinden mi bilinmez uzun bir süre yeni bir film çekmemiştir. Ta ki 2005 yılındaki “Land of The Dead” isimli serinin dördüncü filmine kadar. Benim açımdan çok başarısız olan bu film kendisinden önceki kadar hasılatı bile yakalayamamıştır: 45.000.000$. Romero hoca kötü bir hastalığa kapılmış: Zorlama devam filmleri. İlginçtir ki Holivud stüdyoları ile arası pek iyi olmamasına rağmen seyirciyi etkilemeye yönelik Holivud klişelerini filme sokunca benim gözümde değeri bir anda düşüverdi. Ah be Romero hoca, ne gerek vardı böyle zorlamaya. Nitekim kötü bir film çıkmış ortaya, serideki diğer filmlerle olan kardeşlik bu filmle bozulmuştur zannımca. İlk üç filmdeki ne tat var ne de leziz oyunculuk tarzı. Belki dönem farkından kaynaklanıyordur ancak bunu öngörmeleri gerekirdi.

Evet, hikaye burada bitmiyor elbette. Romero hızını alamamış ve Youtube gibi bir ‘fenomenden’ o kadar etkilenmiş olacak ki, Diary Of the Dead filmini çekmeye karar vermiş. İşte bu filmin yazıma konu olma nedeni budur. Birkaç öğrencinin dünyada zombi istilası tekrar baş gösterdiğinde başladıkları kaçış hikayesi, başlarından geçenler ve bu arada film yapma hevesinde olan aralarından bir tanesinin ısrarla her şeyi kendi kamerasıyla kayda geçirme sevdası. Zaten film burada koptu benim gözümde. Romero hoca her ne kadar “Dünyada yaşananlar artık saklı kalamaz. Savaşlar, katliamlar, bin türlü haksızlık gibi olgular artık teknolojinin bize sağladığı nimetle herkese gösterilebilir. Standart medya kuruluşları bizi sadece kandırmakta, kullanmakta ve kendi çıkarları namına uyutmaktadırlar. Gerçek bilgi bizim elimizdeyse artık paylaşacak gücümüz var” mesajını filmde bize pompalayıp dursa da bu doğru olabilecek mesaj ne yazık ki bu filme gitmemiş. Keşke başka türlü şekilde çıksaydı karşımıza. Yoksa çıkmış mıydı? Bu da ikinci yanlış zaten. Sanki ilk defa söylenmekteymiş gibi bu mesaj işlenip durmuş filmde. Şimdi bir düşünün, kız arkadaşınıza ya da çok yakın bir arkadaşınıza bir zombi saldırıyor ve niyeti hiç iyi değil. 10 metre karelik alanda buna müdahale edebilecek başkaları olsa bile siz sap gibi durur musunuz elinizde kamerayla? Hem de defalarca? Neresinde bu işin mantık? Bahane de şu “her şeyi çekip insanlara göstermek zorundayım, belki binlerce insan bu videoyu izleyip hayatta kalacak”. İyi de zombiler sadece size saldırmıyor bu bir. Youtube’u bir tek siz bilmiyorsunuz bu iki. Her ne hikmetse telefonlar, elektrikler falan kitleniyor ama internet mevcut bu da üç. Film boyunca size bağırıp çağıran kız arkadaşınız ise filmin sonunda dokunaklı bir şekilde size hak verecek! Geçiniz. Ah be Romero hoca ah, 3 filmle yetinseymişsin ne olacakmış ki. Tüm efsane seriyi 2 filmle baltalamışsın. Kaldı ki son filmde sadece ısırılanlar değil, normal şekilde ölenler de zombi oluyor ki fevkalade saçma olmuş. Film çevrelerinde de vasat olarak nitelenen film Romero hoca için hasılat yönüyle tam bir felaket. 2.000.000$’lık bütçeyle çekilen film şu anda dünya genelinde sadece 952.000$ elde edebilmiş durumda. Bunda büyük stüdyoları terk edip kendi çapında kurduğu stüdyosunu kullanmasının faktörü olsa da filmin başarısızlığı da su götürmez bir gerçek.

Kişisel görüşüm: Anlattıklarımdan anlayacağınız üzere pek kötü olmuş film. Büyük bölümünün el kamerası ile çekilmesine rağmen Blair Witch’teki hava bu filmde yok. O yönden de etkisi sıfır diyebilirim, başarısız bir örnek.

Cloverfield

Evet yazımızın üçüncü filmi: Cloverfield. Meşhur Lost dizisinin yapımcısı ve senaristlerinden biri olan J.J.Abrams‘ın beyaz perdeye kazandırdığı bir yapımdır Cloverfield. Yönetmeni pek meşhur değildir oysa ki, zaten olması da amaçlanmamış sanırım. Kendisinden önce çekilen bu şekilde farklı filmler olmasına rağmen Cloverfield aralarından başarıyla sıyrılıyor. Filmdeki karakterlerimizin elindeki amatör belgesel izlenimi veren görüntülerinden ortaya çıkan bir “New York’a saldırma” hikayesi bu. 11 Eylülden sonra ABD vatandaşlarının üzerinden bir türlü atamadıkları “acaba yeni bir saldırı olur mu?” düşüncesinin bir iz düşümü. Belkide bu bağlamda Gojira (ya daha bilindik ismiyle Godzilla) ile bile akrabalık kuruyor diyebiliriz. Evet filmde sıradan bir akşam yaşanırken nereden geldiği belli olmayan bir “canavarın” New York’a saldırması, şehrin sokağındaki insanların ne olup bittiğini anlamadan panik havasıyla kaçışmalarıyla şekillenen filmi, ana karakterlerimizin birinin elindeki kameradan izliyoruz. Asıl kahramanımızın arkadaşı konumundaki bu karakter ısrarlı bir şekilde olup biteni çekiyor. Film yapı itibariyle oldukça hareketli olduğundan izlemesi biraz çaba sarf ettiriyor. Fakat hemen belirtmeliyim ki, bunu başardığınız anda filmdeki karakterlerden biri haline geliyor ve sizde koşturmaya başlıyorsunuz. Canavarın ne ve nasıl bir şey olduğu umurunuzda olsa, bazen canavarı görüntülemeye çalışan kameramanla beraber siz de ara ara görmeye, anlamaya çalışsanız bile, asıl amacınız olan kaçma eylemini onlarla beraber gerçekleştiriyorsunuz. Tabi hikayenin farklı bir şekilde örülmesiyle beraber kaçma eylemi bir süre sonra değişiyor ancak temel olay hiç değişmiyor: Filmdeki kahramanlarımızla beraber koşturmak. Filmin etkisini artıran bir başka etken ise tanıdık oyuncuların kullanılmaması. Eğer böyle olsa belki insan gerçekten bir film izlediği düşüncesini böyle bir yapım içerisinde kafasından atamaz. Ancak ilk defa gördüğümüz insanların başından geçen bu hikayeye daha güzel adapte oluyoruz. Oyunculuklar da bu yönde olumlu olunca seyir zevki güzel olan bir yapım halini almış oluyor Cloverfield. Film çevrelerinden de olumlu yönde eleştiri alan filmimiz 25.000.000$’lık bütçesine rağmen dünya genelinde 170.000.00$’lık bir hasılat yakalayarak başarısını seyirciler cephesinde de perçinlemiş bulunmakta.

Kişisel görüşüm: Böyle bir konuya ilginç bir yaklaşım getiren film, sırıtmayan çekimleriyle ve oyuncuların olumlu katkısıyla beraber son senelerde izlediğim kendi türündeki en ilginç ve en güzel film olmuş bulunmakta.

[Rec]

Listemizdeki son film Avrupa’nın sıcak ülkesi İspanyadan. İspanyol sineması çok popüler değil. Vizyonlarımızda sık sık göremiyoruz o diyarlardan filmleri. Yine bizde vizyona girmeyen bu filmi izleme imkanı buldum ve açıkça ifade edeyim ki son zamanlarda izlediğim en güzel İspanya filmiydi. Yazımıza konu olacak bir el kamerasıyla çekilen filmde görüntüyü kaydeden yerel bir TV kanalının kameramanı. Tabi muhabir de hemen yanı başında olan şirin ama bir o kadar hınzır ve hiçbir kareyi kaçırmak istemeyen bir bayan. Çalışan itfaiyecilerin sıradan bir gecesini kayıt etmek amacıyla sallana sallana gezinen bu iki kafadar, itfaiyeye gelen bir yardım haberiyle çekimi hareketlendirmek ister. Bir apartmana girerler ve bir süre sonra ne olduğunu anlamadıkları bir sebepten dolayı bir iki itfaiyeci,bir polis ve apartman sakinleriyle içeride mahsur kalırlar. Dışarıdaki polis kendilerini salmaz ve özel bir durum olduğunu bildirir. Bir çeşit “karantinadır” olanlar. Kısaca hikaye bu. Haliyle filmi kameramanın gözünden izliyoruz. Fakat diğer üç filmimizden çok daha gerçekçi olduğunu hemen söylemek isterim. Sanki o apartman bizim yaşadığımız apartman, ilginç hallere giren komşular da yan kapımızdaki bizim komşular. Hani Ahmet amca çıkıp “böööö” diye üzerimize gelecek sanıyoruz. Roller ve canlandırmalar son derece gerçek. Animasyon olmamasına rağmen biraz makyajla bu kadar iyi iş kotarılmasının sebebi sanırım yönetmenin abartıdan uzaklaşıp daha gerçekçi şeyler yapmaya çalışması. Söylemem gerekir ki bunu da son derece iyi becermiş. Görüp gördüğünüz tüm mekan apartman olunca film klostrofobik bir havada geçiyor. Zaten etkileyici olan noktalardan biri de bu. Nereye kaçsın insanlar? Her geçen saatle beraber bir komşu daha yaşayan bir ölü haline geliyor! Hele bir finali var ki, Blair Witch’e bir selam çakıp, “bakın da görün final nasıl olurmuş” demeye getirmişler diye düşünmekten kendimi alamadım. Uzun zamandır izlediğim en etkileyici finallerden biriydi bu.

Film eleştirmenler tarafından da son derece başarılı bulunuyor. Henüz kısıtlı ülkelerde vizyona girmesine rağmen yaklaşık 18.000.000$ hasılat elde etmiş durumda. Şu anda sadece İspanya, İtalya ve İngiltere’de gösterimde olmasına rağmen iyi bir miktar diyebiliriz. İlginç olan da şu ki, bildiğim kadarıyla henüz Amerika’da vizyona girmemesine, çok kısa bir süre sonra girebilecek olmasına rağmen kendisinin yeniden çekimi olan Quarantine isimli filmin Ekim gibi Amerika’da vizyona girecek olması. Sizce de şaşırtıcı değil mi? Söylenecek diğer bir şey de [Rec] 2′nin de yolda olduğu.

Kişisel görüşüm: Hem uzun zamandır izlediğim en iyi korku-gerilim filmiydi kendisi hem de en iyi finallerden birine sahip. Amatör kamerayla da çekilmesi etkisini bir kat daha arttırmış. Bu nedenle görülmesi gerekenler listesine kendisini mutlaka dahil etmenizi tavsiye ediyorum.

Günümüzden verilen dört örnek ve ikisi başarılı ikisi başarısız (tabi ki bence) dört film. Hepsinin ortak noktası korku-gerilim türünde olması ve amatör kamerayla çekilmesinin yanında, film içinde bu çekim işini ısrarla sürdürmek isteyen birileri, hatta bazılarında saplantı halini alan bu “çekme” güdüsü. Yorumlar yukarıda, izlemek veya izlediyseniz bir daha değerlendirmek size ait.

Serkan CALIS: Allah müstahakınızı versin Lost ekibi :)

HeartsMagic — Paz, 01 Haz 2008 05:31:40 +0000

Bugüne kadar yazmadım çizmedim. Etrafta zaten yeterince yazılmışı çizilmişi vardı, bir de ben yazsam ne değişecekti ki sanki. Hem yazmayla çizmeyle kendisini henüz izlemeyenlere bir şey anlatmanın imkanı var mıydı? Misal:

Lost fanatiği şahıs: “Abi Lost‘u izliyor musun?”

İzlemeyen şahıs: “Yoo”

LFŞ: “Nasıl yani! Nasıl olur abi, izlenmez mi, hayatımda izlediğim en iyi, en heyecanlı dizi!”

Altı üstü bir dizi diye düşünen bu bahtsız (ya da bahtı açık mı diyelim) şahıs haliyle sorar:

İŞ: “İzlemiyorum ya işte, ne ki konusu, nasıl bir şey”

LFŞ: “Şimdi bir grup insan var, uçak var, ada var, eee, şeyy, düşüyorlar işte, sonra garip şeyler oluyor, mm, hmm, ya sen en iyisi izlemeye başla, hatta ben sana üç sezonu tamamen vereyim”

İki gün sonra olası muhabbet şu şekilde gerçekleşir:

Artık izleyen şahıs: “Ulan Allah müstahakını versin, felç ettin lan 2 günümü. 2 günde 3 sezon nasıl izledim bilmiyorum. ”

LFŞ: “Ya bırak sen onu şimdi, tabuttaki kim tabuttaki?”

AİŞ: “Kesin Locke abi bak gör, bir ihtimal de Sawyer”

…..

Ne anlatılacak ki :) İzleyenler bile birbirini yiyorlar olaylar şöyleydi, hayır böyleydi diye. Haliyle izleyenler beni anlıyorlardır, izlemeyenler de üzülmesinler :) Neyse ben konuya döneyim. Lost dizisi 4. sezonu tamamladı efendim. Geç de olsa izledim -Lost için 1 günlük fark geç sayılır :) - Duygulandık yahu. Az yüreklerimize su serpildi ama tenimizi kavuran kızgın güneşi düşündüğümüzde o serpilen su bizi ferahlatamadı. (Lost izlemeyenler, hiç kasmayın anlayacağız diye :D) Bu senarist kişiler işlerini biliyorlar. Özellikle sen J.J. Abrams, alacağın olsun. Bak sana söylüyorum dizi bittiğinde 6 sezonun DVD’sini alıp kare kare açık arayacak benim bildiğim bilmem kaç kişi var, dünya genelini düşünemiyorum bile. Tamam ufak detayları hepimiz mazur görürüz ancak temel konuda bir çatlak olursa iki elimiz yakanda. Genelde pek uğrak yerim olmayan ekşiye bir bakayım dedim Lost için, iyi ki bakmışım. Bol bol güldüm, yazının başlığı da oradan esinlendi zaten. Kafayı sıyıran giydirmiş Lost ekibine :) Ben az yumuşattım tepki cümlesini. Gidin okuyun. Şöyle 232. sayfadan başlayın final yorumları için, sona gelene kadar hem gözünüzden kaçanları fark eder, hem fikir alır, hem de bol bol gülersiniz.

Serkan Kaba: Ve Gentoo macerası devam eder

Serkan Kaba — Paz, 01 Haz 2008 00:53:45 +0000

Bundan 1 sene kadar önce katkıcı olarak katıldığım Gentoo/Java ekibinde artık yoluma resmi geliştirici olarak devam ediyorum. Bu sefer ilk commit Jubler güncellemesine nasipmiş. Ha bir de overlay e ilk giden paketimle ilgili hata kaydı da güzel (?!) bi hoşgeldin dedi bana

Serkan CALIS: 20 yıllık hasret sona erdi: Indiana Jones ve Kristal Kafatası Krallığı - Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

HeartsMagic — Cts, 24 May 2008 02:34:55 +0000

İlki yapıldığında ben henüz 1 yaşımdaymışım, sonuncusunda ise 9. Aradan neredeyse 20 yıl geçmiş. Haliyle tüm seriyi televizyondan izlemek nasip oldu. Çocuk gözümle beni o kadar etkilemiş ki tevekkeli değil, macera dediğimizde hala aklıma gelen iki isimden biri Inidana Jones‘tur -diğeri ise bir başka yazıya konu olabilecek MacGyver, 80′liyim işte ne yapalım :) - Şimdi serinin 4. filmi sinemalarda,ilk günden gittim izledim. Öncelikle şunu belirteyim ki Indiana Jones serilerini sevmek için bazı şeyleri kabullenmek gerekiyor. Bu filmleri oluşturan 3 ortak isim de aynı şeyi hedeflemiş öteden beri: Macera ve eğlence karışımlı, 30′ların ucuz filmlerine benzeyen büyük bütçeli yapımlar. Aslında bunu doğrudan hedefleyen George Lucas ve Steven Spielberg. Harrison Ford ise eşsiz oyunculuğuyla karaktere hayat katmış. Ne diyorduk, ha bazı şeyleri kabullenmemiz lazım. Mesela nedir bunlar?

- Bir kere tüm filmlerin sonu bellidir. Kahramanımız asla başarısız olmaz ve sonunda her zaman iyi taraf kazanır.

- Kahramanımızın başından bin türlü hadise geçse de bir şekilde kaçmayı veya kurtulmayı başarır. Bu çok saçma bir şekilde de olabilir, tamamen şans eseri de.

- Maceradan maceraya koşarken, etrafta kurşunlar cirit atıyorken ya da arkasından azılı bir tehlike gümbür gümbür koşturuyorken bile kahramanımız ve çevresindekiler espri yapmaktan kaçınmazlar. Esprinin yanında çekişme ve kavgalara da şahit oluruz.

- Filmleri izlerken ara ara “acaba cidden profesyonel bir macera filmi izliyor muyum?” havasına kapılınır ki bu yazının girişinde açıklanmaya çalışılmıştır.

- Genel olarak toparlarsak; filmlerin B kategorisi temel alınarak yapıldığı, bu nedenle sadece eğlence ve macera filmi gözüyle izlenmesi gerektiği unutulmamalıdır.

Gördüğünüz gibi son madde çok önemli. Zaten bu maddeyi sindiremeyenler Indiana Jones serisini sevemezler. Kaldı ki ortada bence 3 tip izleyicisi vardır. a. Serinin delileri b. Sırf eğlence olsun diye izleyenler c. Hiç sevmeyenler. Kendim kesinlikle bir a sınıfı izleyicisiyim. Haliyle tarafsız bir yazı beklemeyin :)

Geride kalan filmlerden çok bahsetmek istemiyorum ancak değinmeden olmaz. Hikaye aslında Lucas’ın Jones filmleri çekmek için yana yakıla şirket aramasıyla başlıyor. Sonunda Lucas, Paramount şirketini ikna ediyor ve yönetmen olarak da kadim dostu Spielberg’ü dürtüyor. Toplamda 5 adet film için imza atılıyor ancak hepimiz biliyoruz ki 3 tane yapılıyor. İlk film o kadar tutulmuştu ki, bu herkesi heyecana sürüklemişti. İkincisinin ilkine göre biraz daha yavan kaçması müthiş ikiliyi üzmüş olacak ki üçüncü filmde çok sıkı bir hikaye ve ekiple beraber muhteşem bir final sergilemişlerdi. Tabi bu başarıda senarist Philip Kaufman’ın da büyük başarısını es geçmemek lazım. Birinci ve üçüncü filmde kendisinin parmağı çok büyüktür. O zaman niyetleri bu seriye son vermekmiş, fakat çevreden çok baskı gelince “dördüncü film için iyi bir senaryo gelirse çekeriz” diyerek meseleyi noktalamışlar. O nokta o kadar kuvvetliymiş meğer, tam 20 sene bekledik :) Aslında yaklaşık olarak 10 sene önce bu filmin başka bir konu ve senaryoyla yapılma imkanı ortaya çıkmış ancak olay yılan hikayesine dönünce bu güne kadar kalmış. Neyse çok gevezeliğe gerek yok, filme geçelim. Ancak şunu belirtmek isterim ki azıcık ’spoiler’ yapacağım. Zaten film kurgu olarak sürprizlere pek gebe değil, eğer okumamın sakıncası yok diyorsanız buyurun devam edin. Sakınca var derseniz, mesuliyet kabul etmem ona göre :) Ancak okumazsanız çok şey kaybdersiniz :D

Film soğuk savaş döneminde geçiyor. Kısacası bu sefer düşman Kızıllar ve yaltakçıları.Tabi dönem soğuk savaş dönemi olunca Amerika’da amansız fişlemelerin olduğu gerçeğini gözümüze sokmasalar olmazdı. Bu fişlemelerden Indi de nasibini alır ve işinden bile olur. Ancak film bu işten olmayla başlamıyor. Biraz daha sürpriz bir başlangıcı var. Fakat Spielberg amca en başından bile filmde eskiden olan her şeyin aynen korunduğunu, hiçbir şeyden ödün verilmediğini hissettiriyor bize. Açılış yazılarından tutun da ortam tanıtımına kadar her şey eski seriyle aynı şekilde gerçekleşiyor. Şapka kadrajından Indi’nin eski Indi olduğunu hemencecik anlıyoruz mesela. Bu açılış bölümünde öncelikle bir kovalamaca, hoplamaca, zıplamaca ardından da bir patlama ve buzdolabı sahnesi var ki evlere şenlik :) Şöyle bir oh çekiyoruz ve “tamam işte budur, klasik bir Indiana filmi izlemek üzereyim” diyoruz, geniş geniş sinemanın koltuğuna yayılıyoruz. Hop, izlemiş olup da “saçmalıktı o patlama sahnesi” diyen olursa hemen kendisini yukarıdaki saydığım maddelerden en sonuncusuyla tokatlarım ona göre :) Dedim ya her şey eski seriyle aynı diye, o kadar ki Indi’nin ülke değiştirme sahnesi bile aynı: Harita üzerinde kırmızı çizginin ülkeler üzerinde selam çakarak ilerlemesi. Serinin müdavimleri hemen ne demek istediğimi hatırlayacaklardır. Genel konu hakkında bu kadar ’spoiler’ yeter, şimdi oyunculara odaklanalım.

Şimdi, bana filmden önce (tabi bilmediğimi var sayarsak) “Sence filmdeki kötü Rus komutanı olan kadın aşağıdakilerden hangisidir?” diye sorsanız benden sittin (Osmanlıca altmış) sene Cate Blanchett cevabı alamazdınız. Zaten bunu ilk duyduğumda bir “hönk” dedim. Kafamda canlandıramıyordum açıkçası, hatta resimlerini falan gördüğümde de çok sempatik gelmişti bana :) Ancak benim kaçırdığım nokta yukarıda film için saydığım maddeler arasında gizli. Bu bir Indiana Jones filmi, kötüleri bile kendisine göre. Eskileri bile öyleydi. Bazılarına sempati besliyordu insan içten içe (ikinci film hariç). Tabi böyle olunca Blanchett’in rolü bizim filmimize “cuk” oturmuş. O abartılı (kasti olarak) oyunculuk Indiana Jones karakteriyle sırt sırta örtüşmüş adeta. Birbirini tamamlamışlar. Keşke biraz daha ağırlığı olsaymış dedim kendi kendime filmde.

Filmin sürpriz isimlerinden bir diğeriyse hiç şüphesiz ilk filmden aşina olduğumuz sempatik ve şirin Marion karakterine hayat veren Karen Allen. Kendisi Indi gibi yaşlanmış olsa da hala çok sevimli ve hala çok iyi rol yapıyor. Kaldı ki çok kilit bir rolü eda ediyor kendisi. Aşağıda açıklayacağım :) Ağır spoiler için son uyarı :)

Evet, gelelim haset damarlarımın kabardığı ana. Bu benden 6 yaş küçük olan Shia LaBeouf kişisini kendisinin Disturbia filmi ile tanımıştım ve pek bir beğenmiştim. Dikkatimi hemen çekivermişti. Tabi benim gibi usta! bir gözün dikkatini çeken bu şahsiyet sevgili Holivud yönetmenlerimizin de dikkatini çekiverdi :) Bir parladı ki bu toy arkadaş sormayın gitsin. Transformers’ı çekti. Arada Spielberg amcanın da dikkatini çekince bu filme de alıvermişler. Hızını alamamış araya 3 film daha sıkıştırmış bugüne kadar. Sinemada reklamını izlediğim bir tanesi var ki kayda değer gibi görünüyor: Eagle Eye. Neyse biz filmimize geri dönelim. Hemen itiraf ediyorum, LaBeouf cidden çok sağlam oynamış. Böyle dikine dikine rol çalmış kocaman ustalardan. Tabi bunda rolün etkinliği de baskın fakat tam isabet olmuş Spielberg’in seçimi. Kendisi de büyük bir fanatiğiymiş zaten Jones’un. Sette karşısında Ford’u elbiseleri ve şapkasıyla beraber görünce oldukça heyecanlanmış.

Ben hala asıl meseleye gelmedim ama :) Biz hikayeyi önceden okuduğumuzda LaBeouf’ü sadece Jones’a yardım eden bir velet olarak tahmin ediyorduk. İşte size büyük ’spoiler’: LaBeouf yani Mutt Williams Marion’un oğlu çıkıyor. Marion’da filmin bir noktasında Indi’ye “o senin oğlun” deyiveriyor. Hoş o demeden de her şey anlaşılıyor ya. Şimdi ben neden kıskandım bu veledi bu kadar :) Sebep şudur ki ilerde 5. filmden sonra başka seriler çekilirse kesin bu velet oynayacak. İşte şuraya da yazıyorum :) Jones Jr. diye seslendi bu velede :) 5. filme yar etmediler ama, filmin finalinde şapkayı giymek isterken bir anda Indi kapıverdi şapkasını. Ben aldım oradan mesajı hemen, 5. film yolda ve baş rolde yine Ford olacak.

Son notlar. Ford haliyle yaşlanmış ancak çok yadırgamıyor insan. Maşallah dublör falan kullanmadan kazasız belasız o kadar koşturmayı atlatmış kendisi. Ekip yine eski usul aksiyona imza atmış. Öyle birkaçı hariç teknolojik aksiyon sahnesi beklemeyin. Misal atom bombası sahnesi ve uzay gemisinin kalkışı hariç - Of yine ’spoiler’ yaptım :) -

Kısacası siz Indiana Jones hayranları, aynı eski tatta, o bildik heyecan dolu filmlere bir yenisi daha katıldı. a grubuna girenler mutlaka izlemeli. Diğerlerinin keyfi bilir :) Benim ne kadar eğlendiğim yazıdan bile belli. Hiç bu kadar gülücük kullandığımı hatırlamıyorum :)

Serkan CALIS: İnsan hakları. İyi de kime söyleyeceğiz?

HeartsMagic — Çrş, 14 May 2008 21:00:54 +0000

Sözüm üzerine bugün yazı yazmam icap ediyor, kampanyaya da katılmıştım zaten. Aslında zorunluluktan ziyade bu benim bir süredir yazmak istediğim bir konuydu. Ancak doğrudan insan hakları değil de onunla ilintili, belki de merkezindeki bir mefhumla ilgiliydi bu: Vicdan. Zaten bana insanlara insan haklarını anlatmak çok komik geliyor. Misal hayvanlara nazaran kimilerine göre bir üst yaşam formu, kimilerine göre çok ayrı bir yaratılmış olan biz insanların hayvan haklarını konuşmasını bile deha makul bulurum. Dikkat edin yine doğru demiyorum, zira bana göre bir canlının hayatına sebepsiz yere öyle ya da böyle kıymak veya eziyet göstermek bile konuşulacak bir durum değil.

İnsan haklarının geçmişi (ya da bunun bağıra bağıra belirtilmesi diyelim biz buna) pek belli olmasa da çok eskilere dayanıyor. Az vicdan kırıntısına sahip herkes veya her lider bundan bahsetmiş. Kimisi bunu yazıya dökmüş, kimisi anlaşma olarak hayata geçirmiş. Şu an bizim tabi olduğumuz beyannamenin bile yarım asırdan fazla bir mazisi var. Var olmasına var da değişen bir şey var mı? Etrafımıza baktığımızda ne görmekteyiz? Bütün bu çırpınışlar niye? Sebebi açık: Kimilerimizin vicdandan yoksun oluşu. Bana göre karşımızdaki insanın içerisinden vicdanı alıp söktüğünüzde geride ‘bir tür canavardan’ başka bir şey kalmıyor. Hayvan bile diyemiyorum bunun için, onlar da bile vicdanın olduğuna inanmaktayım. Hadi ismi vicdan olmasın da içgüdüsel olarak yaşadıkları vicdan benzeri bir olgu olsun. Ancak vicdana sahip olmayan insan işte söylemek istediğim gibi hayvan bile olamıyor. Bunun ispatı son derece kolay. Dünyada şu an şu satırları yazdığım anda bazı insanlara diğer bazı insanların yaptıklarını bir düşünün ve sonra bu yapılanların hiçbir hayvan tarafından başka bir hayvana yapılıp yapılmadığını hatırlamaya çalışın. Boşuna uğraşmayın hatırlayamayacaksınız. Böyle bir yazıda ‘hayvan’ kelimesinin bu kadar çok geçmesinden ötürü özür dilerim ancak bu bir çeşit günah çıkartma sanırım. Ne zaman insanlara yapılan insan dışı bir müdahale görsem içimden ve dışımdan “hayvan herifler” diye küfrederdim. Şu an anlıyorum da hata ediyormuşum.

Şimdi ben ne yazayım dünyanın dört bir tarafındaki insan hakları ihlalleri hakkında? Maruz kalan da insan, bu ihlali gerçekleştiren de insan!

Siz istediğiniz kadar beyanname hazırlayın ve yayımlayın neye yarar. Vicdan mirim vicdan.

Serkan CALIS: The Forbidden Kingdom - Yasak Krallık: Eğlence arayanlara

HeartsMagic — Pzt, 12 May 2008 21:48:41 +0000

Aslında niyetim Iron Man‘i görmekti fakat bir süre önce bu düşüncemi değiştirip bu filme gittim. İyi de etmişim. Baş roldeki iki arkadaşı da severim - sanki beraber yaptık askerliği :) - Jackie Chan‘i senelerdir izliyorum, tam olarak çocukluğuma denk gelmese de filmlerini nedense hep zevkle izlemişimdir. Kötülerin öldürmediği, hep birilerinin dayak yediği fakat yine ölmediği, böyle ailecek izlenebilecek, her filminin sonunda yüzümüzde bir tebessümle ayrılacağımız bir çizgisi var Chan filmlerinin. Bu çizgisini senelerdir bozmadı, çok az hatırlarım kan gördüğümü filmlerinde. Ha iş böyle olunca zirve filmler oluyor mu? Cevap hayır fakat kendisinin de niyeti bu değil sanırım. Bir yerlerde röportajını izlediğimden “İnsanların ölmediği, eğlenceli , dövüş sanatlarının az da olsa yer bulduğu filmlerde yer almak hoşuma gidiyor” mealinde bir açıklamasını hatırlar gibiyim.

Jet Li‘nin ise stili biraz daha farklı. Yine kendisinin tarzını severim, iyi mi kötü mü demeden bir çok filmini izlemişimdir. Beni çeken ne inanın bilmiyorum ama ben bu adamı seviyorum. Şu ana kadar birçok rolde izledim, kötü olanları da dahil, pek öyle memnun kalmadım diyeceğim bir filmi yok. Tabi yine birçoğu bir şaheser olmaktan öte olsa da aralarında bazıları var ki çok memnun kalmışımdır: Huo Yuan Jia, Danny the Dog, Ying xiong ve Jing wu ying xiong filmlerini bunların arasında sayabiliriz.

Şimdi bu ikisi film yapar da ben gitmez miyim :) Buyurun merak ediyorsanız filme geçelim.

Hemen baştan belirteyim film eğlenceye yönelik. Haliyle tarz olarak Chan’i andırıyor. Kaldı ki Li de bunun üzerine basarak belirtmiş ve “eğleneceğimiz ve eğlendirebileceğimiz bir film yaptık, bu nedenle Jackie Chan’in tarzına daha fazla benzemekte” demiş. Tamamen doğru. Filmin başından finaline kadar bunu buram buram hissediyorsunuz. Hatta şöyle ifade edeyim, çocuk filmlerinin iki kalem yukarısında. Giderlerse seveceklerinden %100 eminim. Yanımdaki bıcırıklar film boyunca gülüp durdular. Yer yer biz büyükler de kahkahaya boğulduk tabi. Farklı bir şekilde söylemek gerekirse; Crouching Tiger, Hidden Dragon ve Shaolin Soccer arasında bir yerde. Belli göndermelerin yapıldığı filmler arasına Karate Kid ve Van Damme filmlerini de sokabiliriz belki.

Filimin dövüş sanatları yönetmenliğini Yuen Woo Ping yapmış. Kendisi zaten Chan ve Li ile daha önceden çalışmış bir isim. Tabi onlarla çalışmakla kalmamış. Özellikle Li ile beraber çalışırken yaptıkları Jing wu ying xiong filminden sonra kariyeri parlamış ve Matrix serisi, Crouching Tiger, Hidden Dragon, Kill Bill’e kadar uzanmış. Hal böyle olunca bu filmlerdekine benzer dövüş sahnelerine şahit oluyoruz, sadece biraz daha rafine olanına. Özellikle Chan ve Li’nin karşılaştıkları sekans son derece zevkliydi. Tabi bu ikilinin karşı karşıya geldiği tek sekanstı bu :) Bir de öyle bir sahne vardı ki gülmekten kırdı geçirdi tüm salonu. Filmin toy kahramanını bu iki hocanın paylaşamadığı, genç arkadaşın arada kalıp ha bire pataklandığı ve sonunda feveran ederek patladığı sahne :)

Şöyle bir etrafa bakınca filmin notu pek kötü değil. Rottentomatoes 61 vermiş kendisine. Metacritic de ise 57. Son durağımız olan IMDB’de ise kendisine 7.5 puanı kapmış. Son olarak film 55 milyon dolara mal olmuş ve şu anda dünya genelinde 72.3 milyon dolar hasılat yapmış durumda. Hem eğlenin hem de kar edin, oh ne güzel :)

Serkan CALIS: Muhteşem İstanbul filmi

HeartsMagic — Paz, 11 May 2008 21:51:01 +0000

Öyle kolay kolay bir şeyi abartmam, bu kadar çok beğenmeseydim bu film için cidden “muhteşem” demezdim. Belki daha önce izlemişsinizdir zira iki senelik bir mazisi var. Ancak İnternet’e sanırım son zamanlarda düştü ve yayımlanmaya başladı. Veysel Gençten isimli sanatçının İstanbul üzerine yaptığı çalışmalardan biri bu eser. Güzel İstanbul’un karelerinden oluşan, farklı mekanlardan farklı şekillerde bize aktarılan olağan üstü bir çalışma. İzlerken insanın tüyleri diken diken oluyor. Belki de beni etkilemesinin en büyük sebebi bu şehirde doğup büyümüş olup, caddelerini ve sokaklarını çok uzun zamandır arşınlıyor olmamdır. Kolay kolay bırakamayacağımı düşündüğüm bu şehre deliler gibi aşığım denilebilir. Hal böyle olunca bu kadar güzel bir çalışmanın beni etiklemesi kaçınılmaz oluyor. Arka planda çalan Mercan Dede ise etkiyi bir kat daha arttırıyor, görüntülerle beraber o kadar iyi uyum sağlamış ki insanı alıp götürüyor. Tavsiyem şöyle gürültüden uzak bir köşeye geçin, uğraştığınız şey her ne ise bırakın ve ardından videoyu başlatın. 5dk.lık bu aranın keyfini çıkartın. Filme iki yerden ulaşabilirsiniz.

Birincisi

İkincisi

Dahası Veysel Gençten’in sitesini bir ziyaret edin, fotoğraflarını şöyle bir gözden geçirin. Hemen ne kadar güzel olduklarını, hayal dünyasında harmanlanmış muhteşem çalışmalar olduklarını fark edeceksiniz. Aşağıya bir örnek bırakıyorum. Bu tek kare resim beni o kadar etkiledi ki aslında senelerdir gördüğüm bir manzaranın farklı bir şekilde bana gösterildiğinde ne kadar etkileyici olabildiğini fark ettim. Aslı da son derece güzeldir fakat bu çalışmada sanki bir bilim kurgu filminde gibi hissettim kendimi. Fakat çok tanıdık bir mekandı bu bilim kurgu filminde geçen, karakterlerinden biri de ben. O Boğaz Köprüsünün hali çok hoş, çok farklı…

Serkan CALIS: John Rambo da evine dönermiş

HeartsMagic — Cum, 09 May 2008 16:16:28 +0000

Aslında başka bir film için yazacaktım fakat Rambo‘yu izleyince dayanamadım. Sen ne yapmışsın böyle Sylvester ağabey. Ne zamandır bu kadar canlı kanlı savaş! filmi izlememiştim. Aslında bunu ciddi anlamda söylüyorum. Birçok filmin pabucunu dama atmış çatışma sahnelerinde. Daha önceki bir yazımda eski Rambo serisini izleyip beni etkisine alma sebebinin çocukluğum olduğunu anladığımı söylemiştim. Hani filmleri izlerken hep bir tebessüm oldu suratımda, nostalji yaptım. Ancak bu son filmde işler değişti. Tamam Stallone yönetmen koltuğuna geçtiği bu son filmde eski çizgiyi korumaya çalışmış gibi. Ancak olaylar ilerledikçe şaşkınlığımı gizleyemedim.

Aslında filmin nasıl gideceği açılışından belliymiş. Gerçek haberlerden kesitler olduğunu düşündüğüm görüntüler zaten insanı yeterince ürkütüyor ve üzüyor. Cennet gibi bir ülkede yaşadığım için bir kere daha şükrettim o an. İzleyenlerin bileceği klasik Rambo açılışı ve hikayenin gelişme süreci var. Rambo yalnızdır, hayattan kendisini tecrit etmiş öyle bön bön günlerini geçirmektedir. Kendisinin kobra ve piton yılanlarıyla uğraşması gününün sıra dışı olmasına yetmez. Onun için günler hep bön bön geçmektedir. Tabi makus talihi yine kendisine yardıma gelen birilerini bulacaktır her zamanki gibi. Bu sefer gelenler Burmadaki insan kıyımını kendi başlarına durduracaklarını düşünen doktor-misyoner karışımı bir ekiptir. Haliyle Rambo önce teklifi güzelce reddeder ve ortaya tadından yenmeyecek diyaloglar çıkar! Rambo’nun ha bire filmdeki hatuna söylediği “Go home” repliğinin bizim kulağımızın dikine dikine sokulması boşuna değil elbette. Acı acı çıkartacaktır Rambo bunu filmin sonunda. Neyse hatunun ısrarları karşısında Rambo kararından cayar, ekibi Burmaya götürür. Tabi Burma yönetimindeki diktatör yönetim, ekibimiz insanlara ilaç sağlıyor, tedavi ediyor arada da İncilden parçalar okuyor diye hoş geldin demeyecektir ve olan olur, ekip esir düşer. Bilin bakalım kurtarmak kime düşecektir?

Şimdi burada bizim ekipten söz etmek gerekli. Daha yolun başında Rambo bunların kıçını (af edersiniz) kurtarmasına rağmen, ekipteki gıcık tipin “insan öldürmek kötü bir şeydir” temasını yüzümüze yüzümüze fırlattığında filmin sonuna doğru neler olacağı aslında belliydi. Ortadaki gıcık tipimizin hayatın gerçekleri ile karşılaşınca neler yapabileceğini hem kendisi hem de biz gördük film nihayete ermeden hemen önce. Ekip, Rambo’nun o buğulu sesiyle beraber, baygın bakışları arasından gelen “Go home” lafının ne demek olduğunu acı acı öğrendiler netekim.

İlginçtir hep yalnız çalışan Rambo bu sefer bir grup askerin arasına karışıyor. Biraz mecburi de olsa böyle oluyor. Tabi kendisini açığa çıkarttığı bir an var ki, “vay be kayıkçı, sen neymişsin böyle” diyen askeri ekibin lider kılıklı herifiyle hepimiz aynı düşünceleri sarf ediyoruz.

Filmde sürpriz yok, Rambo serilerini izleyenler hemen bilirler ne olacağını. Ancak beni şaşırtan filmdeki çatışma sahneleriydi. Hani bugüne kadar az gördüm böylesini. Delik deşik olan insanlar, havada uçuşan kol,bacak ve kafalar, mermilerin vücutlara ne zaman girip çıktığını anlamadığımız sahneler ve çok ama çok daha acımasız bir Rambo! Hele hele filmin sonunda Hannibal Lecter’a bir selam çakmış ki Rambo ağabey gözlerim yaşardı cidden. Tabi filmin sonlarına doğru bir de “ben size go home demedim mi ülen” diyen Kadir abi bakışları vardı, belirtmeden geçemem. Herkes başını öne eğdi ve “haklıymışsın Rambo ağabey” edasıyla gık bile çıkartamadı.

Uzatmayalım, Rottentomatoes ve Metacritic‘te yerlerde sürünen eleştirmen puanlarına rağmen izleyiciler coşmuş. IMDB‘de hatırı sayılır bir puanı var, bahsi geçen sitelerin kullanıcı oylarında da aynı yükseklik göze çarpıyor. Sanırım insanlar bol bol kol bacak görmek istiyorlarmış, Rambo doyurmuş oldu herkesi. Ha başlığı mı merak ettiniz, o da sürpriz olsun.

Serkan CALIS: Habitación de Fermat, La

HeartsMagic — Çrş, 30 Nis 2008 18:26:20 +0000

Veya İngilizce ismiyle Fermat’s Room, bizdekiyle Kapan. Bizimki biraz zayıf kaçmış. En azından konuyu okumayan birisi filmi es geçebilir. Hem bizim gibi az Matematikle içli dışlı olanlar da bir şey anlamayabilir. Neyse ben filme döneyim. Bu sefer baştan uyarayım, filmin konusu ve olaylar hakkında biraz detaya ineceğim, ’spoiler’ istemeyenler hemen bıraksınlar okumayı. Eğer izlemişlerse konuyu ilk [...]

Adem Alp YILDIZ: JQuery ile RSS besleme okuma

Adem Alp YILDIZ — Pzt, 28 Nis 2008 13:34:36 +0000

Aşağıdaki basit kod parçacığı jquery ajax ile rss beslemesini okumak için yazdım. Bir süredir JQuery kullanıyorum. Yine de javascript için tam olarak bir kütüphane(framework de denebilir) kullanmaya alışamadım. class metodlarını kullanarak sayfa içine yerleştirmek mümkün. İlerleyen zamanda onu da yazarım inşallah

$.ajax({
    type: "GET",
    url: "xml.php?dosya=forum",//wiki.xml
    dataType: "xml",
    success: function(xml) {
		$(xml).find('item').each(function(){
			$("#cikti").html($("#cikti").html()+"<br /><a href='"+$('link',this).text()+"' target='_blank'>"+$('title',this).text()+"</a>");
		});
   }
});

Güvenlik nedeniyle mevcut alanadı dışından veri okumaya çalıştığınızda tarayıcı hata veriyor( En azındna firefox veriyor). Bunun önüne geçmek için aşağıdaki gibi basit bir kod iş görüyor.

< ?php
$_D = array_key_exists("dosya",$_GET) ? $_GET['dosya'] : "wiki";
 
$dosya = array();
$dosya['wiki'] = "http://wiki.linux-sevenler.org/index.php?title=%C3%96zel:Recentchanges&feed=rss";
$dosya['forum'] = "http://forum.linux-sevenler.org/index.php?PHPSESSID=5bfa9a80662d4857224d9a122299d288&type=rss;action=.xml";
 
if(array_key_exists($_D,$dosya))
{
	$xml = implode("\n", file($dosya[$_D]));
	header("Content-Type: text/xml");
	echo $xml;
}else
{
	echo hata;
}
?>

Not: Ayrıntılı yazmak isterdim ama vakit ancak bu kadarına yetti.

Serkan CALIS: Yasaklı fakat hoş Xbox 360 reklamı

HeartsMagic — Cum, 25 Nis 2008 17:40:05 +0000

Gezinirken gördüm, muhtemelen daha önce bir yerlerde görmüş olabilirsiniz. Yasaklandığı söylenen Xbox reklamıymış. MS’yi çok sevmesem de reklam politikaları her zamanki gibi başarılı :) Buyurun eğer izlemediyseniz:

Serkan CALIS: 15 Mayıs’ta lafazanlık değil İnsan Hakları

HeartsMagic — Cum, 18 Nis 2008 22:19:13 +0000

Suskun haberdar etmiş. Blogcatalog şöyle bir proje başlatmış ve 15 Mayıs günü İnsan Hakları üzerine yazacak blog sahiplerini bir araya getirmeye çalışmaktaymış, katılmayı planlıyorum. Her daim gevezelik edecek halimiz yok ya, 15 Mayıs’ta ecnebi kardeşlerimizle beraber bu konu üzerinde beraberce yazarız. Dilimiz döndüğünce elbette.

Serkan CALIS: Google Earth 4.3 Beta yenilenen 3B desteğiyle yayımlandı.

HeartsMagic — Prş, 17 Nis 2008 13:34:16 +0000

Severek kullandığımız Google Earth’ün 4.3 beta sürümünü Google’cı amcalar 3B desteğini yenileyerek yayımlamışlar. Artık bundan böyle dünya üzerindeki bazı mekan ve yapıları üç boyutlu olarak gezebileceksiniz. Yeni eklenen özellikleri saydıktan sonra bir iki kelam daha ederiz. Yeni Dolaşım - Yakınlaştırma (zoom) özelliği ve kontrolü biraz daha geliştirilmiş. Ayrıca yeni getirilen “bakış” ayar çubuğu ile binalara tepeden [...]

Serkan CALIS: The Mist - Sis

HeartsMagic — Pzt, 14 Nis 2008 23:07:37 +0000

Açıkça söylemem gerekirse Stephen King‘in hiçbir romanını veya hikayesini okumadım. Fakat roman veya hikayelerinden derlenmiş birçok sayıda filmini izlemişimdir. Kitaplarını okumadığım için filmlerin uyarlamasının ne kadar güzel ve isabetli olduğunu tam olarak bilemiyorum fakat izlediğim filmleri çok beğenmişimdir. Şöyle bir saymak gerekirse The Shining, Pet Sematary, The Shawshank Redemption, The Green Mile, Dreamcatcher, Secret Window, [...]

Serkan CALIS: Sürpriz: Paypal hesabım hacklendi!

HeartsMagic — Paz, 13 Nis 2008 18:02:34 +0000

Şaka yapmıyorum, son derece ciddiyim. Bir süre önce açtığım Paypal hesabım resmen hacklenmiş durumda. Akşam eve gelip de “We hacked your Paypal account” e-postasını gördüğümde klasik Phishing mesajlarından sanmıştım, ancak hemen 4 mesaj üzerinde Paypaldan “Hesabınızdan 20$ çekildi” mesajını gördüğümde işin ciddiyetini fark ettim. Tek yaptığım harcama bir internet sitesine bağıştı. Hikaye şöyle gelişmiş. “Virtual [...]

Serkan Kaba: JKota 0.3

Serkan Kaba — Paz, 13 Nis 2008 08:39:07 +0000

JKota 0.3 sürümü yayınlandı.

Yeni özellikler:

Tray menüsüne log dosyası görüntüleme seçeneği eklendi.
Issue #7.

Düzeltilen hatalar:

Ayarlar penceresi açıldığında API Key seçeneği görüntülenmesi doğru şekilde belirleniyor.
Issue #6 düzeltildi.
Tray desteği olmayan sistemlerde ana şifreyi sormadan uyarı vererek kapanıyor.

Serkan CALIS: Son 19 yıldır en çok izlenen Türk filmleri

HeartsMagic — Prş, 10 Nis 2008 19:48:25 +0000

Filmin Adı Dağıtım Vizyon Tarihi Toplam Kişi 1. Kurtlar Vadisi KenDA 03.02.2006 4.256.567 2. Recep İvedik Özen Film 22.02.2008 4.004.215 3. G.O.R.A Warner Bros. 12.11.2004 4.001.711 4. Babam ve Oğlum Özen Film 18.11.2005 3.832.539 5. Vizontele Warner Bros. 02.02.2001 3.308.120 6. Vizontele Tuuba Warner Bros. 23.01.2004 2.894.802 7. Organize İşler KenDA 23.12.2005 2.618.244 8. Hababam Sınıfı Askerde Özen Film 14.01.2005 2.587.824 9. Eşkıya Warner Bros. 29.11.1996 2.571.133 10. Kahpe Bizans Özen Film 21.01.2000 2.472.162 Tolga Akıncı’nın Sinema dergisinde verdiği listedir. Sadece Recep İvedik güncellemesi yapılmıştır. Aslında yorumsuz olarak geçecektim fakat dayanamadım. Recep İvedik böyle giderse en çok izlenen film olacaktır. [...]

Serkan CALIS: Vantage Point - Kırılma Noktası

HeartsMagic — Çrş, 09 Nis 2008 01:33:12 +0000

Şuradaki yazımda güzel gibi görünüyor ancak izlemek lazım demiştim. İzledim, şimdi yorum yapalım. Öncelikle insan hikayesine bakınca biraz olsun hevesleniyor. Tanıtım filmlerini de izlediği zaman “güzel hikaye, iyi aksiyon” beklentisi içine giriyor. Fakat o kadar saat sonunda sadece aksiyon kısmının biraz tatmin ettiği ancak onun da ne yazık ki hatırlarda kalacak bir film olarak yeterli [...]

Serkan CALIS: Feedburner’a geçtim

HeartsMagic — Pzt, 07 Nis 2008 15:43:15 +0000

Sevgili okurlarım (öhöm :) ) artık Feedburner’a geçmiş bulunmaktayım. Biliyorum 3-5 kişisiniz ancak zamanında yapmış olduğunuz aboneliği silip (artık her nasıl olduysanız) yanda gördüğünüz ‘RSS Abonesi Ol’ yolunu kullanarak veya üstteki kocaman RSS simgesini tıklayarak beni takip etmenizi teşvik ederim :)

Serkan CALIS: Beklenmeyen netice

HeartsMagic — Paz, 06 Nis 2008 23:00:06 +0000

Beklemezdim Sony Ericsson w810i‘m ile böyle bir fotoğraf çekebileceğimi. Tamam, şaheser bir fotoğraf değil ancak dediğim gibi telefonumdan bu sonucu beklemezdim :)

Serkan CALIS: Üretken Olamamanızın 7 Nedeni

HeartsMagic — Prş, 03 Nis 2008 21:10:59 +0000

Üretken Olamamanızın 7 Nedeni Daily Blog Tips Yazar: Daniel Scocco 7 Reasons Why You Might Never Be Productive Çeviri: Ben Bu yazı The Online Business Handbook‘ın yazarı Alan Johnson tarafından misafir sıfatıyla yazılmıştır. Ne kadar sıkı çalışırsanız çalışın işlerinizi üretken bir biçimde yapamadığınızdan dolayı hayal kırıklığı yaşadığınız oldu mu? Eğer böyleyse, artık harekete geçme zamanıdır. Aksi takdirde yerinizde durup bir mucize [...]

Serkan CALIS: Çocukken Kavrayamadığımız Şeyler

HeartsMagic — Çrş, 02 Nis 2008 15:18:26 +0000

Sevgili Suskun birkaç gün önce beni mimleyip başlıktaki yazıyı bana paslamıştı. Kendisine söz vermeme rağmen araya iki yazı girdi. Buradan özürlerimi bildirdikten sonra hemen konuya geçeyim. Baya bir düşünmeme rağmen nedense çocukken anlam veremediğim şeyleri hatırlayamadım. Belki de bu nedenle gecikti yazı. Beynim bu konuda tersine işliyor sanırım. Daha çok anlam verdiğim şeyleri hatırlıyorum ben. [...]

Serkan CALIS: Linux’un (kernel) değişimi ve gelişimi

HeartsMagic — Çrş, 02 Nis 2008 14:07:09 +0000

Linux Vakfı (Linux Foundation)‘nın son yayımlanan raporunda Linux’u kimin kodladığına ve desteklediğine değinilmiş. Linus Torvalds’ın tek başına çıktığı bu yolculuk 2008′e gelindiğinde bir hayli değişmiş durumda. Artık Linus, Linux’un gelişimine sadece 0.6′lık bir yüzdeyle yardımcı oluyor. Duyunca şaşırdığımı itiraf edeyim. Linux’un gelişiminde çok fazla insanın etkisinin olduğunu bilsem de Linus’un payının bu kadar düşük olduğunu [...]

Adem Alp YILDIZ: Command Print

Adem Alp YILDIZ — Sal, 01 Nis 2008 08:06:16 +0000

Windows’ta dos programlarının ağ yazıcısına gönderimi.

C:\>NET VIEW \\PC |find "Yazdır"
KONICAMI        Yazdır            KONICA MINOLTA PagePro 1380 MF
 
C:\>NET USE LPT1 \\PC\KONICAMI /PERSISTENT:YES
Komut başarıyla tamamlandı.
 
 
C:\>NET USE
Yeni bağlantılar anımsanacak.
 
 
Durum        Yerel     Uzak                      Ağ
 
-------------------------------------------------------------------------------
Tamam        LPT1      \\PC\KONICAMI             Microsoft Windows Ağı
Komut başarıyla tamamlandı.

Serkan CALIS: Film Arası: M.Ö 10.000 - Batman - Speed Racer - Vantage Point

HeartsMagic — Pzt, 31 Mar 2008 18:47:49 +0000

Uzun zamandır gidemediğim sinemaya bugün şöylece bir uğradım. Açıkçası hangi filme gideceğimi önceden planlamadığımdan bir süre neler var diye göz gezdirdim. Yeni bir iki film görmeme rağmen uzun zamandır afişine aşık aşık baktığım, ilaveten tanıtım filmlerinden göz ucuyla beğendiğim M.Ö 10.000 (10.000 B.C.) filmine gitmeye karar kıldım. Demek ki insan afişe ve tanıtım filmine göre [...]

Serkan CALIS: Yayımlandı? Yayınlandı?

HeartsMagic — Paz, 30 Mar 2008 02:01:56 +0000

yayınlamak: Hiç bir kayıt bulunamadı. yayımlamak: Kitap, gazete, dergi vb. şeyleri basmak ve dağıtmak, neşretmek: Türk Dil Kurumunun yeni yayımladığı kitapları gördüm Alıntı: TDK yayınlandı: Kişiselleştirilmiş yayınlandı için yaklaşık 3.120.000 sonuçtan … yayımlandı: Kişiselleştirilmiş yayımlandı için yaklaşık 1.360.000 sonuçtan … Alıntı: Google Ben mi hatalıyım acaba?

Serkan CALIS: Wordpress 2.5 yayımlandı

HeartsMagic — Cts, 29 Mar 2008 20:48:59 +0000

Daha dün gece güncellemiştim RC2′ye,demek beni beklemiş geliştiriciler :) Tamam dedim ben de madem siz yarışıyorsunuz, varım o zaman. RC2′den sonra has 2.5′e de geçtik, hayırlı uğurlu olsun. 2.5 ile beraber uzun süredir kullandığım tema da değişti. Ben beğendim bilmem nasıl duruyor. Unutmadan WP 2.5′i şuradan indirebilirsiniz. Şimdiden 45,161 kişi indirmiş bile, maşallah.

Serkan CALIS: WordPress 2.5 RC2′den merhaba

HeartsMagic — Prş, 27 Mar 2008 06:00:48 +0000

Evet WordPress 2.5 RC2 yaklaşık 20 saat önce yayımlanınca artık deneyeyim dedim. Ufaktan da olsa bir tereddüt yaşadım. Ancak küçük bir problem haricinde sorunsuzca bu yeni sürüme geçiş yaptım. Biliyorsunuz WordPress geliştiricileri aradaki sürümü atlayıp doğrudan 2.5′e geçme kararı almışlardı. İşte bu yeni sürümün 2. dağıtım adayı karşımızda. Yenilik olarak çok fazla kurcalayamadığım için gözüme [...]

Serkan CALIS: Sevmek kadar sevilmek…

HeartsMagic — Cum, 21 Mar 2008 12:50:31 +0000

Sevgili Fatih paylaşmış ben de buradan geçmeden edemeyeceğim. Goddes Artemis kendi günlüğünde geçmiş bu olayı. Yazının başlığı şöyle: Gerçek Sevgi Unutulmaz, Ölmez, Yok Olmaz. Orada yorum yapamadım, hem 22 senedir kedi besleyen, hem de hayvan sevgisini had safhada içinde hisseden bendeniz bu yazıyı paylaşmazsam kendime ihanet etmiş gibi hissederdim. Kısaca; kendisini büyüten iki insanı, [...]

Serkan CALIS: İçimizdeki Çocuk Hiç Uyanmasın

HeartsMagic — Sal, 18 Mar 2008 01:36:25 +0000

Yazının başlığını hayata geçirmek ne kadar mümkündür bilemiyorum ancak en azından biz kendi ellerimizle o çocuğu uyandırmaya çalışmamalıyız. Bu düşünceler neden ve nasıl hasıl oldu kısaca aktarmaya çalışayım. Bir süredir üzerimde dolaşan garip rahatsızlıktan dolayı evde vakit geçirme fırsatı buluyorum. Film izlemeyi de sevdiğimden ötürü eskiden (genelde çocukken) izlemiş olduğum filmleri gözden geçireyim dedim. [...]

Serkan CALIS: İki benzer olay ve Matematik

HeartsMagic — Paz, 02 Mar 2008 22:08:11 +0000

Aşağıda size başımdan geçen iki benzer olayı anlatmak istiyorum. Genelde günlük hayatımdan bir şeyler ekleme tarzını pek sevmiyorum. Ancak olayların benzerliği ve bağlanacak nokta açısından bakacak olursak mesele son derece ilginç. Olaylardan ilki Kadıköydeki sessiz kafelerden birinde dün akşam gerçekleşti. Bir grup arkadaşla akşamı noktaladıktan sonra, içimizden biri hesabı ödemek için kasaya gitti. Kasadaki hanımefendi borcun [...]

Serkan CALIS: Avisync ile ses senkronu düzeltmek

HeartsMagic — Cum, 22 Şub 2008 23:59:11 +0000

Diyelim ki elinize bir yerlerden film geçti, bir açtınız ki ses ile görüntü uyuşmuyor, haliyle izlemesi işkence olur. Yakın bir zamanda başıma böyle bir şey gelince bunu da araştırayım dedim, karşıma avisync çıktı. Pek becerikli zaten bu avi* sülalesi. Kendisi yine kuzenleri gibi transcode ile birlikte geliyor. Kısaca şöyle çalışıyor: avisync -i bozuk_film.avi -o düzgün_film.avi -n [...]

Serkan CALIS: Linux altında avi dosyalarını birleştirmek

HeartsMagic — Prş, 21 Şub 2008 01:28:06 +0000

Şu başlıkta avi dosyalarını nasıl böleceğimizi anlatmıştım. Birleştirmek daha kolay, yine ihtiyaç hasıl olduğu için baktım, bakmışken yazayım dedim. Kardeşi avisplit gibi transcode ile beraber gelen avimerge yazılımını kullanıyoruz: avimerge -o son.avi -i birinci.avi ikinci.avi üçüncü.avi Video dizilimi verdiğiniz sıraya göre oluyor. Oldukça kolay değil mi?

Serkan CALIS: Gnome-do görev başında.

HeartsMagic — Cum, 15 Şub 2008 13:06:43 +0000

Bir süredir Gnome-do kullanmaktayım. Böyle hem göze hoş gelen hem de kullanışlı programlara bayılıyorum. Kendisi Apple’ın kendi işletim sisteminde kullandığı quicksilver’dan esinlenmiş. Hiç kullanmadığım için ne kadar benzer, hangisi diğerini döver bilemiyorum, beni çok da ilgilendirmiyor açıkçası. Gnome-do Mono ile yazılan bir uygulama (eribol’un kulakları çınlasın) ve ana geliştiricisi David Siegel. Tabi ki kendisi tek [...]

Serkan CALIS: Cyriak Harris çalışmaları

HeartsMagic — Cum, 08 Şub 2008 00:15:30 +0000

Efendim böyle güzel bir derlemeyi görüp de buradan yayımlamasam dayanamazdım. Son zamanlarda izlediğim en iyi video. Bazı sahneleri cidden “hönk” dedirtiyor insana. Hoş video eski sayılır ama ben yeni görüyorum, ne yapayım. Ancak, ben öyle gördüğüm şeyi “hmm güzelmiş” deyip de geçiveren tiplerden değilim :) Videoyu hazırlayan şahıs Cyriak Harris (daha çok ilk ismiyle biliniyor). Kendisi [...]

Serkan CALIS: Flash haber: NASA’ya kaynağı bilinmeyen cevap

HeartsMagic — Prş, 07 Şub 2008 00:35:00 +0000

NASA’nın tüm uzaya Beatles’ın Across The Universe şarkısını yayımlamasından sonra çok ilginç bir gelişme oldu. NASA yetkililerinin belirttiğine göre kaynağı bilinmeyen bir yerden kendilerine dün sabah USA saatiyle 06:66′da karşılık olarak Rolling Stones’un Sympathy For The Devil isimli şarkısı ulaştı. İlk şaşkınlığı atlatan yetkililer kaynağı tespit etmek için çalışmalara başladı. Şu ana kadar sonuç alınamadığını [...]

Adem Alp YILDIZ: PHP Merkez Bankası Döviz Kuru

Adem Alp YILDIZ — Çrş, 06 Şub 2008 10:14:15 +0000

Kod:

$para = array(	"USD/TRY","AUD/TRY","DKK/TRY",
				"EUR/TRY","GBP/TRY","CHF/TRY",
				"SEK/TRY","CAD/TRY","KWD/TRY",
				"NOK/TRY","SAR/TRY","JPY/TRY",
				"BGL/TRY","SYP/TRY","JOD/TRY",
				"ILS/TRY","RON/TRY","IRR/TRY");
$dosya=file("http://www.tcmb.gov.tr/kurlar/today.html?");
for($i=0;$i < count($dosya);$i++)
{
	for($j=0; $j < count($para) ; $j++)
	{
		if(ereg($para[$j], $dosya[$i])) {
		$temp = split("[[:space:]]{2,}" , $dosya[$i]);
			$t = $temp[0];
			for($k=0; $k < count($temp); $k++)
				$cikti[$t][$k] = $temp[$k]; 
		}
	}
}
//print_r($cikti);

Çıktı:

Array
(
    [USD/TRY] => Array
        (
            [0] => USD/TRY
            [1] => 1 ABD DOLARI
            [2] => 1.1640
            [3] => 1.1696
            [4] => 1.1632
            [5] => 1.1714
 
        )
 
    [AUD/TRY] => Array
        (
            [0] => AUD/TRY
            [1] => 1 AVUSTRALYA DOLARI
            [2] => 1.0511
            [3] => 1.0580
            [4] => 1.0463
            [5] => 1.0643
 
        )
...

Serkan CALIS: Onuncu Boyutu Anlamak

HeartsMagic — Paz, 03 Şub 2008 01:44:48 +0000

Onuncu boyutu anlamak ya da hayal etmek? Bir çoğunuzun “yuh o da ne?” dediğinizi duyar gibiyim. Haliyle biz üç boyut biliriz, bir de belki dördüncü boyutu duymuşuzdur. Ancak www.tenthdimension.com adresine uğrarsanız bunun nasıl olacağını size bir Flash animasyonu ile anlatıyorlar. Hem de güzel bir şekilde. Haliyle kullanılan dil İngilizce. Bu güzel açıklamadan İngilizce bilmeyenler mahrum [...]

Serkan CALIS: Flock 1.0.7 denemesi

HeartsMagic — Prş, 24 Oca 2008 23:04:15 +0000

Mozilla Firefox tabanlı bir web gezgini olan Flock size bir çok Web 2.0 platformu ile bütünleşik hizmet sunmakta. Kendi günlüğünüze yazı yazma, Youtube ile etkileşmli gezinme, Facebook hesabınızı görme-yönetme ve bunun gibi birçok platform için destek Flock ile hazır gelmekte. Bu yazı da Lapis Linux için henüz paketlediğim Flock 1.0.7 üzerinden yazılmakta. Blogged with Flock Tags: gezgin, [...]

Serkan CALIS: Eve isterim bundan bir tane: Liger

HeartsMagic — Çrş, 16 Oca 2008 14:48:07 +0000

Aslında başka bir şeyler karalayacaktım fakat sevgili Ahmet‘in paylaştığı yazılar arasında bu şirin yaratığı görünce dayanamadım. Kendisi Bildirgeç‘ten paylaşmış konuyu fakat daha önce Hafif‘te Kaslan başlığı ile yayımlanmış; hatta bir de tartışma çıkmış ortaya şehir efsanesidir değildir diyerek. Tabi ki şehir efsanesi değil. Zaten oradaki yorumları az takip ederseniz, bu hayvanların gerçekliğini ispata kalkan arkadaşın [...]

Serkan CALIS: Johnny Depp yine zirvede

HeartsMagic — Cts, 05 Oca 2008 23:46:14 +0000

IMDb 2007′nin en iyilerini açıklamış. Johnny Depp üst üste 4. defa zirvede. Boşuna favori oyuncum değil demek ki. Ayrıca 3. defa Oscar’a aday gösterilebileceği söylenen bir filmden de bahsedilmiş. Sweeney Todd: The Demon Barber of Fleet Street. Yine bir Tim Burton filmi ve yine Johnny Depp, haliyle güzel yapım. Müzikalmiş efendim, yakında da Türkiye’de vizyona [...]

Serkan Kaba: Kitapyurdu.com

Serkan Kaba — Sal, 01 Oca 2008 18:38:54 +0000

Daha önceki bir yazımda kitapyurdu.com sitesindeki adres değişikliği ile ilgili bir hatadan bahsetmiştim. Şimdi kontrol ettiğimde düzeldiğini farkettim. Evet bildirince düzelten firmalar da varmış. Keşke devlet kurumlarına ait siteler de aynı şekilde bildirildiğinde Firefox ile de uyumlu hale getiriliyor olsa. Neyse yine de birşeylerin değiştiğini görmek güzel.

Serkan CALIS: Adam ola(muş)cak çocuk

HeartsMagic — Cts, 29 Ara 2007 23:47:15 +0000

Bir kısa film düşünün. 1982 yılında çevrilmiş, içinde hayal dünyasının korku filmleriyle harmanlanmış ögeleri olsun, aynı zamanda Edgar Allen Poe şiirleri gibi okunsun, okuyan da Vincent Price olsun. Bu film ileride çok iyi işler çıkartacak birine ait olsun ve ta o zamanda ortaya çıkartılan bu eser bugün hala güzelliğini ve zarafetini korusun. Evet , bu [...]

Serkan CALIS: Bir sinema günlüğü: Sinemablog.com

HeartsMagic — Cts, 22 Ara 2007 01:58:23 +0000

Beni az çok tanıyanlar sinemayı ve film izlemeyi, incelemeyi, eleştirmeyi ne kadar sevdiğimi bilirler (Bknz: Hem buradaki hem de Mürekkep‘teki bazı film yazılarım). Tekdüze yazmamaya özen gösteren, yazacağım film hakkında az da olsa araştırmayı seven bir yapım var. Tarz olarak az çok nasıl yazdığım bu yazılardan bellidir. Çevreden gelen yorumlar pek de fena değil. [...]

Serkan CALIS: Linux altında avi dosyalarını bölmek

HeartsMagic — Sal, 18 Ara 2007 21:56:27 +0000

Bir ara ihtiyacım olduğundan bakınmıştım, GUI olmadan videoları nasıl parçalarım derken avisplit’i buldum. Kendisi transcode ile beraber geliyor. Kullanımı kolay: avisplit -i ilk.avi -c -o son.avi -t 00:10:00-00:11:00 Bu videonun 10 ilâ 11. dakikaları bölüyor. avisplit -i ilk.avi -c -o son.avi -t 00:10:00-00:11:00,00:13:00-00:15:00 Bu ise 10-11,13-15′i bölüp tek dosya haline getiriyor. Aynı şeyi transcode ve ffmpeg karışımı ile de yapabiliriz [...]